 |
Inzicht in onszelf en in
alcoholisme
Dit is een brochure van de
Al-Anon familiegroepen © AL-ANON FAMILY GROUPS HEADQUARTERS, INC. 1979
INZICHT IN ALCOHOLISME
De Amerikaanse Medische Vereniging
erkent alcoholisme als een ziekte die gestopt kan worden, maar die niet
geneest. Eén van de symptomen is een onbedwingbare drang tot drinken.
Alcoholisme is een voortschrijdende ziekte. Zolang alcoholisten blijven
drinken, zal de drang tot drinken groter worden. Als de ziekte niet wordt
tegengehouden, kan ze eindigen in waanzin of dood. De enige manier om
alcoholisme te stoppen, is geheelonthouding.
Alcoholist
is men voor het leven. De meeste experts gaan ermee akkoord dat
alcoholisten, zelfs na jaren van nuchterheid, nooit meer hun drinken onder
controle kunnen houden wanneer zij opnieuw beginnen te drinken. Momenteel
bestaan er voor alcoholisten vele behandelingen met kans op succes. De
"Anonieme Alcoholisten " zijn het best bekend en veruit het
meest doeltreffend. Alcoholisme is niet langer een hopeloze toestand,
vooropgesteld dat die onderkend en behandeld wordt.
Alcoholisten vindt men in alle lagen van
de bevolking... Slechts drie tot vijf procent van de alcoholisten zijn
landlopers of herrieschoppers. De anderen hebben familie, vrienden en werk
en leiden een tamelijk normaal leven. Hun drinken beïnvloedt echter een
deel van hun leven. Hun gezinsleven, hun sociaal leven of hun werk kan
eronder lijden, misschien wel alle drie. Een alcoholist is iemand voor wie
het drinken een voortdurend en groeiend probleem veroorzaakt in ieder
aspect van zijn/haar leven.
Alcoholisten drinken omdat zij denken dat ze moeten
drinken. Zij gebruiken alcohol als steun en als vluchtmiddel.
Zij lijden emotioneel en gebruiken
alcohol om die pijn te onderdrukken. Het is zelfs mogelijk dat zij zo
afhankelijk worden van alcohol dat ze ervan overtuigd raken niet meer
zonder te kunnen. Dat is obsessie.
Zodra
sommige alcoholisten het zonder alcohol trachten te stellen, zijn de
ontwenningsverschijnselen soms zo overweldigend dat ze opnieuw beginnen te
drinken. Dit lijkt hen de enige manier om van de kwelling verlost te
worden. Dit is verslaving
De meeste alcoholisten zouden liever sociale drinkers zijn. Zij besteden veel
tijd en moeite aan pogingen om hun drinken onder controle te houden, om
zoals anderen te kunnen drinken. Zij proberen bv. alleen in het weekend te
drinken of zich aan één bepaalde drank te houden. Ze hebben echter nooit
de zekerheid het hierbij te kunnen laten, zelfs als ze dit willen.
Uiteindelijk worden ze dronken, ondanks het voornemen het niet te worden.
Dit is dwangmatigheid.
Eén van de kenmerken van deze ziekte is
dat de patiënten niet geloven dat ze ziek zijn.
Er is hoop op herstel wanneer ze in
staat zijn te aanvaarden dat ze hulp nodig hebben, dat ze wensen te
stoppen met drinken en bereid zijn te erkennen dat ze het probleem niet
alleen aankunnen.
INZICHT IN ONSZELF
Alcoholisme is een
"gezinsziekte". Dwangmatig drinken beïnvloedt niet alleen de
drinker maar ook zijn omgeving; vrienden- en werkkring, kinderen, ouders,
liefdesverhouding en huwelijk. Allen lijden onder de gevolgen van het alcoholisme.
Het zijn de naaste verwanten van de alcoholist die het meest door zijn
ziekte beïnvloed worden. Zij die het meest om hem geven,
worden het meest aangegrepen door zijn gedrag en reageren erop.
Zij merken dat het drinken uit de hand loopt en trachten het onder controle
te houden. Zij schamen zich voor scènes in het openbaar, maar thuis
proberen ze ermee te leven. Het duurt niet lang voor zij gaan denken dat
het hun fout is en zij nemen de pijn, angst en schuldgevoelens van de
alcoholist over. Zij worden ook ziek.
Deze
mensen, die het goed bedoelen, beginnen te tellen hoeveel drankjes de
andere persoon neemt. Ze gieten dure drank weg, doorzoeken het huis naar
verborgen flessen en luisteren naar het geluid van bierblikjes die geopend
worden. Hun hele denken is gericht op hetgeen de alcoholist doet of niet
doet en hoe ze hem/haar van de drank kunnen afhouden. Dat is hun obsessie.
Het is pijnlijk te zien hoe iemand zich
langzaam maar zeker dood drinkt.
Terwijl de alcoholist zich niets schijnt
aan te trekken van de rekeningen, het werk, de kinderen, zijn/haar
gezondheidstoestand, begint de omgeving zich zorgen te maken. Ze begaan de
fout alles te willen overnemen. Ze regelen alles, maken excuses, vertellen
leugentjes om verbroken relaties te herstellen en ze maken zich steeds
meer zorgen. Dat is hun overbezorgdheid.
Vroeg
of laat maakt het gedrag van de alcoholist de mensen uit zijn nabijheid
kwaad. Zij beseffen dat de alcoholist geen verantwoordelijkheid opneemt,
dat hij liegt, dat hij hen gebruikt. Zij krijgen het gevoel dat de
alcoholist niet van hen houdt en ze willen terugslaan, hem straffen, hem
laten boeten voor de pijn en de frustraties veroorzaakt door zijn
ongecontroleerd drinken. Dat is hun woede.
Diegenen die samenleven met de
alcoholist verdringen de werkelijkheid. Zij aanvaarden beloften, zij
geloven, zij willen geloven dat het probleem van de baan is bij elke
periode van nuchterheid. Zelfs als hun gezond verstand hun vertelt dat er
iets misgaat met het drinken en denken van de alcoholist, verdringen zij
dat besef en hun gevoelens. Dat is hun ontkenning.
Voor diegenen die een deel van hun leven
met een alcoholist doorgebracht hebben, wordt de grootste schade mogelijk
veroorzaakt door het knagende gevoel dat zij ergens gefaald hebben, dat
zij helemaal niet tegen de situatie opgewassen waren, niet aantrekkelijk
genoeg en niet handig genoeg om dit probleem voor diegene die ze
liefhebben op te lossen. Ze denken dat het komt door dingen die ze wel of
niet deden. Dit zijn hun schuldgevoelens.
Wij, die ons tot AI-Anon hebben gewend,
deden dit vaak uit wanhoop, niet langer in staat om in de mogelijkheid tot
verandering te geloven, niet meer in staat om door te gaan zoals voordien.
Wij voelden ons beroofd van een liefhebbende partner, overladen met
verantwoordelijkheden, nutteloos, onbemind en alleen. Sommigen onder ons
zijn zelfs arrogant, zelfgenoegzaam, egocentrisch en dominerend, maar we
komen omdat we dringend HULP nodig hebben. Alhoewel we misschien naar AlAnon
gedreven werden door het gedrag van een vriend-, echtgenoot-, kind-,
broer-, zus- of verwant- alcoholist, ontdekken we dat ons eigen denken
moet veranderen alvorens succesvol de dagelijkse problemen te kunnen
aanpakken.
In Al-Anon
leren wij afrekenen met onze obsessie, onze overbezorgdheid, onze woede,
onze ontkenning en onze schuldgevoelens. Het is via deze gemeenschap dat
we onze emotionele lasten verlichten door onze ervaringen, sterkte en hoop
te delen met anderen. Langzamerhand komen we in de vergaderingen tot het
besef dat de meeste van onze ongemakken voortkomen uit onze houding. We
trachten deze houding te veranderen, leren over onze verantwoordelijkheden
tegenover onszelf, ontdekken gevoelens van eigenwaarde en van liefde en
groeien geestelijk. De nadruk wordt verlegd van de alcoholist naar ons
eigen leven, dat we wel in de hand hebben.
Hoe kan je jezelf helpen": Als je voelt datje leven sterk beïnvloed werd
door het drinken van iemand anders, dan ben je welkom op een Al-Anon- of
een Alateen-bijeenkomst. Daar kan jouw vooruitgang op je eigen manier, op
je eigen tempo tot stand komen.
|
|
 |
|
 |
|
