Wij hebben tegenover God, tegenover onszelf en tegenover een ander mens de juiste aard van onze misstappen toegegeven.

exit 2001

Het is vandaag de 25^ste december, en ik zat wat briefjes en wenskaarten te schrijven toen ik er aan dacht dat het tijd wordt om je dat beloofde briefje te schrijven.

Maar de vijfde stap, op de dag van de vrede, is dit een geschikte dag?

Of een geschikte stap?

Mijn laatste ondervindingen met deze stap is, dat elke dag even goed is, anders komt het er nooit van, ik ben de koning in het uitstellen.

….

En ondertussen is het al goed januari en ik stel vast dat ik op die heilige dag in slaap moet gedonderd zijn want mijn verhaal stopte daar. Het kan maar deugt gedaan hebben, zou ik zeggen

Ik mag ook zeggen dat ik stilaan mijn fouten begin toe te geven tegenover mezelf, wat zich het best uit in het feit dat ik ze niet meer in een ander ga zoeken. Ten andere, wanneer ik er bij een ander eentje vind, dan zit ik er zelf ook mee, gegarandeerd.

Tegenover God, wat voor mij de AA-gemeenschap is, zal ik mijn tekortkomingen tijdens de vergadering gemakkelijk toegeven, weeral in zover ik ze ken nietwaar. En tenslotte tegenover een ander mens, daar heb ik het meest deugt aan, dergelijke gesprekken zijn onbetaalbaar en best doenbaar. Ik heb daar, goed overwogen ervaring mee, indertijd toen ik dronk hebben we ook nogal wat afgepraat, mijn drinkebroer en ik, al was het min of meer een ander niveau J.

Mag ik iedereen nog een spetterend 2002 toewensen? Met veel deugddoende stappen, en een onklopbaar goed humeur, het is allemaal veel gemakkelijker als er ook eens gelachen wordt

Zelden hebben wij iemand zien falen die ons pad helemaal gegaan is.