 |
Brief aan een vriend.
Ik ben zelf een alcoholist en vind dat alcoholisme niet zo maar een
ziekte is doch een geestelijke ziekte.
Naar mijn mening zijn mensen die verslaafd zijn aan welk middel dan ook,
psychisch niet in orde en hebben in hun kindertijd ernstige
beschadigingen opgelopen, verankerd in hun ziel.
Alleen weten de meeste verslaafden dit nog niet zolang ze het
verslavende middel blijven gebruiken.
Stoppen met het middel betekend geconfronteerd worden met de pijn en het
verdriet, met de emotie en het gevoelsleven van vroeger en
tegelijkertijd met de onmacht hier mee te kunnen omgaan.
Daarnaast is het nodig andere denkpatronen te ontwikkelen, verouderde
normen en waarden te veranderen waar dat nodig is en het totaal
vervolgens te toetsen aan de maatschappij.
Mijn gedrag is niet veranderd omdat ik de drank heb laten staan maar
doordat ik in AA mijn nieuwe leven een nieuwe impuls heb weten geven
door het oude leven te vergelijken met mijn nieuwe leven en geleidelijk
aan te verwerken met behulp van het AA programma en de mensen die ik
wekelijks tref rond de tafel.
Verwerken is de emotie herbeleven en vervolgens een plaats geven.
Het verleden is het heden.
Feitelijk betekend stoppen met drinken, het op gang zetten van een
verwerkingsproces.
Het AA programma is een programma dat geleefd moet worden.
Toegeven alcoholist te zijn is nodig om op langer termijn te kunnen
herstellen van alcoholisme.
Toegeven en aanvaarden is het beginsel, het fundament waarop men in een
later stadium de verslaving het hoofd kan bieden.
Ik kan daar nog …vertrouwen… en …geloven… aan toevoegen.
Niet geloven in de zin van geloven in een Katholieke kerk, maar in
mijzelf gaan geloven.
De alcoholist voelt zich n.l. vaak minderwaardig en heeft een slecht
zelfbeeld.
Deze spiegel wordt mij wekelijks binnen AA vergaderingen voor gehouden.
Door te aanvaarden en te accepteren stopt een gevecht en ontstaat de
mogelijkheid te "kijken" naar een probleem om er vervolgens mee te leren
omgaan.
Vechten tegen... houdt in dat een probleem blijft bestaan en steeds maar
groter wordt.
Door midden in het probleem te stappen, het probleem eigen te maken en
er naar te durven kijken om daar vervolgens lering uit te trekken, lost
het probleem op den duur vanzelf op.
Vaak is het zo dat sommige problemen voor AA-ers onoplosbaar lijken en ik
heb in de moeilijkste periode van mijn leven dan ook de hulp van een
psycholoog ingeroepen.
Samen met AA was dit een goede combinatie om inzicht te krijgen in mijn
problematiek.
Ik nam voor het eerst de verantwoording voor mijn eigen leven door de
drank te laten staan.
De Anonimiteit in AA is vooral in het begin belangrijk omdat de arts, de
priester, de leraar, de middenstander en de burger, samen aan één tafel
zitten en niemand blij is toe te moeten geven alcoholist te zijn.
Anonimiteit houdt de drempel laag om een AA vergadering binnen te
stappen en beschermt de AA-er tegen hoogmoed en zelfzucht tijdens het
naar buiten treden in geval van b.v voorlichting geven.
Het sleutelwoord binnen AA is nederigheid.
Anonimiteit binnen AA is een uiting van nederigheid.
Een nobel streven maar niet eenvoudig want het ego is sterk en de
boodschap van vroeger zeer krachtig.
Niet voor niets hoor ik mensen in de wandelgangen zeggen dat men in AA
een totaal nieuw leven is begonnen en dat is waar.
In het begin is de maatregel 24 uur.... vol te houden niet te drinken of
vooruit te denken..... een schitterende gedachte.
Aan mensen die normaliter hun leven weken vooruit lopen te plannen wordt
gevraagd binnen die 24 uur niets te drinken en per dag te leven en dat
is vooral in het begin op te brengen.
Ik zelf denk dat naarmate ik weer functioneer in de maatschappij, mijn
zelfrespect heb hervonden en respectvol omga met mijn medemens, het bord
alcoholist voor mijn hoofd weg mag.
Maar diep in mijn hart weet ik dat ik nooit van mijn verslaving af
geraak.
Door anders te zijn gaan leven, staat mijn verslaving ver van mij
vandaan, maar ik besef heel goed dat wanneer ik vandaag één borrel neem
ik na een week weer terug in mijn stamkroeg zit.
Kritisch naar mij zelf blijven kijken, discipline en de gedachte aan de
geschenken die ik heb verkregen door het laten staan van de drank,
weerhouden mij daarvan.
Dat zijn geschenken die ik koester.
Beste vriend ik probeer de drank liever maar nooit meer uit, daarvoor is
het leven dat ik nu leid te kostbaar voor geworden.
Stoppen met drinken en binnen stappen bij AA betekende voor mij op zoek
gaan naar iets wat niet tastbaar was.
Uiteindelijk bleek ik naar mijn eigen Ik of identiteit op zoek te
zijn… naar mijn emoties en mijn gevoelsleven…. waar ik niet mee kon
omgaan.
Het AA programma, werd dat houvast, waar ik in mijn leven lang naar op
zoek ben geweest want in de twaalf stappen staat werkelijk hoe een nieuw
leven op te bouwen en op langer termijn daarmee om te kunnen gaan.
Binnen AA moet niets en dat is nu juist wat het hele AA gebeuren zo
aantrekkelijk en bijzonder maakt.
Een ieder is vrij in zijn doen en laten, de twaalf stappen zijn…
suggesties.
Ieder is vrij om wel of niet ...diep... in het programma te duiken,
oppervlakkig te blijven of terug te gaan naar zijn kindertijd, of op
zoek gaan naar zijn ware Ik, het fundament, waardoor men mijns inziens
volledig kan herstellen van de ziekte ….alcoholisme.
Een en ander heeft te maken met de persoonlijke keuze die gemaakt wordt
ten aanzien van de hoeveelheid kwaliteiten die iemand aan zijn leven wil
toevoegen.
Geloof mij gerust, dat stoppen met drinken op langer termijn een leven
vooral de eerste jaren, danig op zijn kop zet en het is hard werken om
het hoofd boven water te houden.
Voorheen dacht ik alles zelf en alleen te moeten doen en ik was te trots
om hulp te vragen.
Sinds ik bij AA ben moet ik nog veel zelf doen maar hoef vermits ik me
open stel voor mijn medemens niets meer alléén te doen.
Beste vriend middels wat hier boven staat geschreven wilde ik je een
kijkje geven, hoe binnen AA gewerkt kan worden aan een nieuw bestaan,
zonder medicamenten te gebruiken.
Ik ben met drinken en medicijnen gebruik gestopt omdat ik het proces
naar volwassenheid bewust wilde beleven.
Ik geef ze in AA niet graag de kost die medicijnen zoals antidepressiva
gebruiken.
Ik spreek uit eigen ervaring als ik je schrijf dat ik niet meer …dat…
voelde, waar het werkelijk omgaat om reden gevoelens en emoties door
medicijnen afgevlakt worden.
Deze medicijnen gebruiken als middel ter ondersteuning van een therapie
vind ik prima.
Het staat iedereen vrij daar een mening over te hebben.
Wij oordelen en veroordelen niet en begeven ons al helemaal niet op het
pad van de medici.
Ik zal in lengte der dagen als mens blijven groeien, ....vermits ik mijn
herstelproces niet stop zet door weer de roes op te zoeken ....en daarin
is het spirituele gedeelte van ons AA programma een belangrijke rol gaan
spelen.
Misschien is het in de toekomst mogelijk met een pil de drankzucht te
lijf te gaan.
Maar zonder daarbij diep in het eigen hart te kijken waarom men
uiteindelijk is gaan drinken en zonder daarbij door de kern van het
onontwikkelde geestelijke welzijn door te dringen, is geestelijke
verandering en groei mijns inziens... onmogelijk. Men blijft dezelfde
ongelukkige instabiele mens.
Momenteel staan de tv en de boekenwinkels bol van Nanny’s, dr Phils,
Ophra Winfrie, psychiaters en schoonmaak ploegen die mensen van hun
verslavingen en fobieën af proberen te helpen, relaties proberen te
redden en gezinnen komen heropvoeden.
Vrouwtjes komen met handige tips schoonmaken bij mensen die dat vroeger
nooit hebben geleerd.
Verslaving instituten werken met de 12 stappen van AA, wel of niet
enigszins aangepast.
In de psychiatrie is veel werk aan de winkel en privé klinieken
verrijzen als paddestoelen uit de grond.
Het is een nobel streven, waar men simpelweg gebruik maakt van het
ontbreken van één of meer van de 5 meest elementaire basisbehoeften van
de mens, waardoor deze op latere leeftijd in de problemen geraakt.., en
voor deze aangeboden hulp moet men diep in de beurs tasten.
De geestelijke armoede is zeer groot.
Veel leed op deze wonderlijke wereld kan mijns inziens aan de basis
worden voorkomen, indien ouders meer tijd vrij maken voor hun kinderen
en deze weer onvoorwaardelijk lief hebben.
Daar hebben kinderen namelijk recht op.
Beste Vriend het ga je goed.
delen is helen.
copyright Rudy
januari 2006 |

|