|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Witte
Date: 05-12-05
Beste Dexter, Je schrijft dat je in de groep de 4° stap gedaan hebt en dat je het daar moeilijk mee hebt. Je bent niet alleen. Men beweert wel eens dat er altijd minder mensen zijn wanneer de 4° stap besproken word. Ik denk uit angst. Ik had het er ook moeilijk mee. Bij ons in de groep ciruleerde een lijst met aan de ene kant positieve karaktertrekken en aan de andere kant negatieve. Mijn weegschaal sloeg natuurlijk door naar de negatieve kant. Althans in MIJN ogen. Bij mij kwam dit over als zijnde een oordeel van je bent een goede of een slechte. In die tijd had ik zeer weinig zelfvertrouwen. Dus mezelf veroordelen tot iemand die niets waard was , dat ging niet, daar kon ik niet mee leven. Zo ervaarde ik toen die 4° stap. Later doordat ik de derde stap (want ik kon daar in begin ook niet mee weg) beter begon te begrijpen en wat meer vertrouwen in de groep en in mezelf kreeg, begon ik die 4° stap ook anders te bezien. Door afstand te nemen en door te doen alsof ik iemand anders analyseerde kon ik naar mezelf kijken zonder te oordelen. Zakelijk zoals in de boekhouding. Maar zoals je schrijft dat "wegboeken" gaat niet zo gemakkelijk zoals ik laat uitschijnen. Later is mijn zienswijze over de 4° stap verfijnd. Ik beschouw het nu als een op zoek gaan naar mezelf. Wie ben ik echt, met mijn goede en minder goede kanten. Waarom doe ik zo of waarom zo niet. Ik leerde mezelf te begrijpen en mijn minder goede kanten bij te schaven. Het klinkt misschien een beetje gek, maar het is jezelf graag leren zien. Weten dat je iets waard bent. En ik weet de eerste keer dat je even in de spiegel durft kijken schrik je zo dat je hard wegloopt. Je schrijft dat je aan de vijfde stap nog niet toe bent. Toch zou ik willen zeggen dat nu juist die 5° stap dient om die 4° stap te ordenen. Ik was toendertijd zo ondersteboven van de vierde stap dat ik niet meer realistisch kon nadenken. Ik moest het aan iemand kwijt raken. Ik heb dan iemand uit de groep gekozen die ik vertrouwde ,dan bleek dat ik alles te zwart inzag, ik nam alles te zwaar op.Kortom die 5° stap gaf mij een hele opluchting en gemoedsrust. Het heeft geen belang welke mensen ge hiervoor kiest in of buiten de groep. Kies iemand die ge vertrouwt en waarbij ge U veilig voelt. Voor mij is de vijfde stap altijd geweest spreken over al wat me bezighoud,waar ik pijn van heb (geestelijk), waar ik mee gewrongen zit.Uit te spreken hetzij in de groep, hetzij persoonlijk tegen iemand uit de groep, het zij tegen mijn huisarts of psychiater. Buiten het alcholisme schort er bij mij nog wat !! Dexter je bent goed bezig. Zakelijk zal het op termijn ook beter gaan. Zo was het tenminste bij mij. Ik ben ook zelfstandige. Nuchtere feestdagen toegewenst en vriendelijke groeten. Witte