|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: lisa
Date: 19-11-05
Hoi allemaal, ik ben nieuw hier op de site en wil me even heel kort voorstellen. Ben 34 jaar, heb een hele goede baan en drink zelf nauwelijks, Mijn ouders zijn alcoholisten (staan wel 20 jaar droog en zijn bij AA).Je kunt wel zeggen dat ik in mijn jeugd veel ellende heb meegemaakt door het alcoholgebruik van mijn ouders. Voor mij zelf heb ik alles prima voor elkaar, en heb sinds 7 jaren een LAT relatie met iemand waar ik heel veel van hou. Hij heeft een verleden met drugsgebruik, dit heb ik zelf niet meegemaakt. Wel heeft hij in het begin van onze relatie veel geblowd maar ik heb heb hem 4 jaar geleden de keuze gesteld: ophouden met blowen of ik ga bij je weg, hij is toen opgehouden. Waarom ik jullie nu schrijf is dat hij nu, in plaats van dat hij blowt, hij dit m.i. heeft vervangen door alcohol te drinken. Ik zie hem alleen in de weekenden, maar als ik hem 's avonds bel (hij heeft een baan, namelijk een eigen zaak waar het niet zo heel goed mee gaat) dan hoor ik vaak aan zijn stem dat hij heeft gedronken. Ook in de weekenden of vakanties kan ik me niet herinneren dat ik hem ooit 1 dag heb gezien dat hij niet dronk. Soms is een een paar biertjes, bij het eten drinkt hij wijn (dat is eingelijk heel standaard), ook overdag drink hij wel eens een glas sekt met zijn klanten en na het eten moet er bijna latijd een glas Ramazzotti of grappa ofzo gedronken worden. Ook heeft hij mij opgebiecht afgelopen jaar wel weer een aantal keren geblowd te hebben. Ik vind echt dat hij een drankprobleem heeft, hij ontvlucht de realiteit. Maar hij vind dat ik me niet zo moet aanstellen en zegt dat hij elke morgen op tijd naar zijn werk gaat (hij begint 's morgen om 9 uur en woont naast de zaak). Ik kan hier heel erg slecht mee omgaan, ik denk ook mede door mijn verleden weet ik waar dit toe kan leiden. Twee dagen geleden hebben we per telefoon zo'n ruzie gehad (hij had natuurlijk weer gedronken) dat ik hem voor de keuze heb gesteld: probeer alstjeblieft op te houden met drinken want ik kan er niet tegen. Hij heeft tegen me gezegd dat ik hem niet kan veranderen en ik moet hem maar accepteren zoals hij is, zo er gis het toch niet dat hij drinkt?. Einde van het verhaal is is dat de relatie nu is verbroken, en ik nu heel erg verdrietig ben en niet weet wat ik moet doen: is het beter zo dat ik hem laat gaan opmdat hij toch niet geholpen wil worden, of stel ik me aan en vinden jullie dat zijn drinken niet zo erg is en ik het moet accepteren of hebben jullie een andere oplossing?