|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: sara
Date: 10-11-05
Hallo allemaal hier op dit forum! Al een paar dagen volg ik met heel erg veel interesse jullie verhalen, en niet zonder reden natuurlijk. Nadat ik afgelopen zaterdagavond thuis dusdanig uit mijn dak was gegaan (boosheid was terecht, de mate van agressiviteit die ik voelde en vervolgens bekoelde op de afstandsbediening van de t.v. boven, niet) en de nasleep ervan (een zoontje van 6 die zich het weet ik niet wat is geschrokken en bang was van mij) heeft mij regelrecht en direct doen besluiten om voor het eerst komende jaar zeker geen druppel meer aan te raken. Ik ben een vrouw van 36, gelukkig getrouwd, 3 wezenloos lieve kids, een goed leven vol niet(of met mate)-drinkende, echte vrienden. Helaas ben ik iemand die in niets maat weet te houden. Ik doe iets met alle passie die ik in mijn lijf heb of ik doe het niet. Of dit nu gaat om liefde geven, zorgzaam zijn, muziek maken, medicijnen slikken, nagelbijten, roken of alcohol nuttigen.....ik kan het niet met mate. Nu zijn de eerste drie die ik noem niet erg, maar alles wat erna komt wel. Ik ben nu drie jaar geleden rigoreus gestopt met het mateloos innemen van pijnstillers waar ik langzaamaan aan verslaafd was geraakt door een "reumatische aandoening aan het kaakbot". Mijn tante heeft mijn voor een ramp behoedt, nu drie jaar geleden. Ben haar er dankbaar voor voor de rest van mijn (verlengde) leven. Na twee weken pijnlijden en in bed te hebben afgekickt was ik wat dat betreft weer gezond. Verder ben ik sinds drie maanden van het roken af. Samen met mijn husband (47). En nu erbovenop alweer vijf dagen zonder alcohol. Ook ik was iemand die overdag zelden of nooit dronk, maar zodra mijn man thuiskwam van zijn werk, dronken we een aperitiefje, lekker nog twee bij het eten, daarna ging door mij de fles leeg en werd er steeds vaker door mij een tweede ontkurkt. En bijna niemand in mijn omgeving die merkte dat het toch wel bovengemiddeld was wat ik achteroversloeg, want als het moest was ik de BOB (kennen jullie die uitdrukking in België? Bewust Onbeschonken Bestuurder) en daar had ik geen enkele moeite mee. Reed (bijna) nooit met een borrel op, maar als je drinkgedrag dagelijks wordt en dan elke ochtend op het aanrecht 1 lege wijnfles staat en 1 aangebroken in de koelkast. Of soms zelfs leeg naast de eerste. Niet goed hè jongens? Dit moest ik stoppen voordat het helemaal te laat was. Zeker als ik kijk naar mijn bloedjes van kids. Het gaat me goed, voel me goed buiten wat slaapstoornissen die me zo om de dag teisteren en hier en daar wat spierkrampjes, maar ik ben weer full-blown aan het sporten, maak mijn jonge lijf weer gezond en in conditie! Ben weer de mama die ik hoor te zijn. Die niet meer verstek hoeft te laten gaan vanwege een kater. Heb alleen jullie steun vrees ik hard nodig om het zo te houden, want de verleiding ligt bij mij wel heel erg dichtbij op de loer: ook mijn man kan er aardig wat van, kan het goed verdragen, is geen agressieve drinker, geeft geen overlast bij mij of onze kids. Mijn man heeft poolse familie, waarvan er ook een aantal in Nederland en Frankrijk neer zijn gestreken....kunnen jullie je voorstellen hoe een goed diner er bij ons uitziet, of een bezoekje aan familie? Drinken hoort erbij. Toch moet ik zeggen dat de meesten van mijn (schoon) familieleden hun alcoholgebruik heel erg goed kunnen regelen; zij kunnen drinken. Ik niet. En het wordt Kerst. Ik denk dat ik jullie heel hard nodig ga hebben om nee te kunnen blijven zeggen. Ik wil nl. gezond oud worden, zonder drank. Of misschien in de toekomst een Sara die na 1 glas NEE kan zeggen....maar vooralsnog is dat een droom. Ik hoop wat van jullie te mogen vernemen, en voor iedereen die net als ik de strijd is aangegaan: sterkte en veel succes!!! En voor een ieder die al langer sober is "way to go" en ga zo door! Greetz, Sara