twijfels

Name: tonic
Date: 26-08-05

verhaal

Na 11maand nuchterschap ondervind ik dat ik aan het veranderen ben. Waarom dronk ik ? Tot op vandaag heb ik het antwoord niet gevonden en ik zal het misschien wel nooit vinden. Eén ding weet ik zeker en dat is dat ik ook dronk uit frustratie. Als je dronken rondloopt, raken de dingen je volgens mij niet zo erg, je bouwt een muur van onverschilligheid op. Nu ik nuchter ben, ben ik supergevoelig voor wat en hoe men iets tegen me zegt. Ik ben ook alerter en zal dus ook iemand die mij kwetst rapper van antwoord dienen. Bv. mijn schoonmoeder komt binnen en geeft een opmerking op mijn zoon die laat uitgeweest is, dan antwoord ik haar dat ze zich niet te moeien heeft met onze zaken, dat dit iets is tussen mijn man en mij enz. met de nodige gevolgen natuurlijk ... ruzie. Haar antwoord : "Is het weer zover ?" Ik heb nu ook problemen met mijn man die voortdurend zijn zeg wil doen over hoe, waarom, wanneer ik iets doe. Ik heb zo iets van "jongens, laat mij nu toch met rust". Ik wil rust in mijn leven. Ik twijfel ook of ik nog wel van hem hou. Er is zoveel gezegd en gebeurd, en echt niet allemaal door mijn alcoholmisbruik, dat ik het moeilijk heb dit allemaal te verwerken. Ik heb de indruk dat er stukken gemaakt zijn die niet meer te lijmen vallen. Dingen gezegd die ik niet kan (wil) vergeten. Ik weet het echt niet meer hoor. In mijn hoofd is het momenteel een echte mallemolen. Hebben jullie ook die problemen en gevoelens ?

Bedankt voor je inbreng.