|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: kaat
Date: 20-06-05
Ik snap wel dat het jou overkomt dat je man onbegrijpend is en misschien is dat ook wel maar denk dan toch dat je het niet bij 1 persoon kan leggen. Kan me levendig inbeelden wat hij allemaal doorgemaakt heeft en waarschijnlijk weegt dat ook zwaar op hem. Vergeet niet dat de partner van een verslaafde er zonder dat hij het wil er ook een probleem bij heeft he, ben er zeker van dat uw echtgenoot zijn vrouwtje liever niet ziet drinken, en dat hij nog dagelijks bang is voor de fles. Maar je drinkt nog steeds niet prima toch, en dat jullie gevoelens nog gaan botsen daar ben ik zeker van jij ligt nog in de knoop met jezelf en je man zit ook met angsten hoor. Probeer het bespreekbaar te maken en als je echt voelt dat het uitloopt op een heen en weer slingeren van verwijten, kalmeer dan even en probeer het later opnieuw. Je hebt idd gelijk dat partners van verslaafden zo weinig van het probleem begrijpen, dat is deels idd waar, als ik naar mijn vriend kijk, er is zo veel dat ik niet snap, hoe zeer ik ook mijn best doe, maar snapt hij mij? Ook niet van elk aspect dat er fout gaat krijg ik de schuld, de schuld op een ander schuiven is de ergste manier om iemand te raken en ook al hebben meer verslaafden dat het is als niet-verslaafde heel moelijk om te begrijpen want ja wie wordt er graag steeds beschuldigd? Er wordt vaak geopperd dat de omgeving zich moet aanpassen aan het probleem maar dat maakt dat ik me al zo vaak heb aangepast dat ik ook wel eens iets heb van he nu ik, maar meestal wordt ik dan als niet begripvol opgenomen. Wat ik nu wil zeggen je omgeving mag je nog zo willen helpen, als jij ook hun gevoelens niet snapt en er voor open staat dan zullen ze nooit kunnen helpen. Waardoor ze nog maar eens met een slecht gevoel zullen blijven zitten. We hebben beide een probleem zowel de verslaafde als de partner die nuchter is is het dan zo veel gevraagd om rekening te houden met de beide gevoelens?