|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Bru
Date: 22-05-05
Hallo Marie, Ik ben Bru, 36 en alcoholist. Je verhaal is voor me heel herkenbaar en heb dan ook heel veel respect voor je beslissing en de manier waarop je met de dingen omgaat. Het is inderdaad zoals Patrick zegt heel belangrijk dat je goed voor jezelf zorgt. Ik ben ervan overtuigd dat het geen gemakelijke beslissing was voor jou om afstand te nemen, maar weet dat dit de beste beslissing is. Of alles hierdoor in orde komt zoals je zou wensen is echter wel geen zekerheid, alcoholisme is een sluwe ziekte. Een ziekte die nooit verdwijnt, maar dat je wel kan leren beheren. Golven kan je niet temmen, je kan er wel op leren surfen. Dat beheren is heel eenvoudig, NOOIT meer drinken, alle dagen het eerste glas laten staan. Het is geen gemakkelijk parcours, het is een trage weg met vallen en opstaan. Velen onder ons zijn hervallen, ...en gelukkig terug opgestaan.....maar ALLEEN is het moeilijk. Goed dat hij dus hulp zoekt. Alcoholisme is een progressieve ziekte dat jaren in beslag kan nemen vorraleer je in het stadium van “echt” alcoholisme valt zal ik maar zeggen. Ikzelf heb jaren jointjes gerookt en luste ook al wel een glaasje. De dag dat ik m’n jointjes liet vallen is m’n sluimerend alcoholisme wakker geworden, voor ik het wist had ik ’s morgends verschillende glazen nodig om volgens mijn normen te kunnen functioneren.... Als ik er nu aan terug denk was dit waanzin ! M’n relatie ging heel snel achteruit, m’n gezondheid, m’n werk. Ik was zowel mezelf als m’n omgeving aan het kapotdrinken, m’n partner heeft hier enorm onder geleden, ik was totaal onvoorspelbaar en verbale aggresie bleef niet weg. Bij momenten, in flitsen besefte ik ook wel dat er iets moest gebeuren, buiten m’n wil deed ik de mensen die ik het liefst zag enorm veel pijn aan. Met de hulp van m’n huisarts en toenmallige vriendin liet ik me opnemen in Tienen, een ontwenningskliniek waar ik 7 weken verbleef. Ik werd er droog, droog maar nog niet nuchter. Dat nuchter worden neemt wel meer tijd in beslag en is een day to day job. Na m’n ontslag herviel ik vrij snel, na 1 maand ofzo. Ik dacht dat ik genezen was en dat ik het wel alleen aankon. Alweer een ontgoocheling voor m’n ex. we gingen samen op reis, ik hadf iets geboekt voor Valentijn, maar ja was daar zo onrustig dat het voor haar een vreselijke trip werd. Ik heb geen druppel meer gedronken sedert ik bij AA ga, dit is nu 414 dagen geleden. In het begin ging het goed, was ik met het AA programma druk bezig, na een tijdje zag ik dat het goed ging en beging ik opnieuw een fout. M’n relatie was opnieuw aan het openbloeien, op het werk alles ok. Door het feit dat ik minder met het programma bezig was kwam opnieuw ineens op een totaal onverwacht moment verbale aggressie opnieuw naar boven. Precies of ik opnieuw gedronken had, totaal onverklaarbaar. Resultaat opnieuw teleurstelling en definitieve breuk nu van m’n relatie, vertrouwen volledig weg, foutsie. Ondertussen is m’n ex eveneens met AA begonnen, ik wist wel dat ze dronk, stelde me vragen over haar gerbruik, polste verschillende malen maar zowel haar dokter als therapeut beschouwde haar niet als een alcoholiste, dus zij ook niet. En wie was ik om te oordelen ? Ik heb daar ook veel verdriet van gehad, weten hoe het in elkaar zit, proberen zo veel mogelijk over te praten om uit te leggen. Maar wie was ik hé om uit te leggen dat het niet goed was, ik had reeds al zoveel verdriet aangedaan. In kort mijn verhaaltje om je te proberen uit te leggen dat het niet stopt met alleen maar de fles te laten staan. Eens je droog bent begint het echte werk pas, ik wil je niet ontmoedigen hé, maar vond dat je dit toch moest weten. Ik zou je vriend zeker aanraden om naar AA te gaan om opnieuw nuchter te leren leven, om opnieuw te leren omgaan met emoties, ......er is heel wat te doen hoor. In het begin was ik zelf niet zo echt voorstander van AA, vandaag zou ik het voor niets meer willen missen, ik kan er op eigen ritme groeien naar een gelukkig leven. Bru, alcoholieker, nog niet echt gelukkig maar ook niet ongelukkig. Erger dan vroeger kan het niet zijn. Ik wens je veel sterkte Marie, je vriend mag me gerust contacteren als hij meer uitleg wil. Zorg goed voor jezelf, er zijn verschillende interessante sites Al-anon geralateerd, is voor partners of ouders van alcoholisten. Het beste, Bru.