|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Marie (nog een vraagje)
Date: 14-05-05
Beste Mensen, Wat fijn dat jullie meteen al reageren, het betekent veel voor mij dat er mensen zijn die meedenken, adviezen kunnen geven en ervaringen met mij willen delen. Ik ga dan ook zeker contact opnemen met Al Anon. Nog even over mijn vriend, wat ik voel -en wat jullie zeggen- is die keuze, die hij moet maken om te stoppen. Hij zegt de hele tijd dat hij nu echt gestopt is dat hij voor mij gaat en voor ons kind en ook voor zichzelf hij wil niet langer verslaafd zijn. Dus hij zegt het wel. Dit stoppen lukt hem ongeveer zes dagen dus opzich al heel fijn maar dan begint het alemaal weer van voren af aan. Voor mij is dat heel vermoeiend, zo vermoeiend dat ik nu niks meer met hem te maken wil hebben totdat hij hulp heeft gezocht (het implantaat dus ook daadwerkelijk in laten zetten, want om misverstanden te voorkomen dat heet hij nog niet gedaan). Hij zegt dat hij kiest maar in zijn daden lijkt het zo anders. Waarschijnlijk is dat de tegenstrijdigheid die verslaving met zich meebrengt? Hij kiest steeds weer voor de drank, zo voelt het voor mij, en verteld pas hoe zwaar het is als hij weer gedronken heeft en daarin mij verwijt dat ik niet geef wat hij nodig heeft, dat is liefde, en ik moet eens niet zo kortzichtig zijn en mij verplaatsen in een ander. Maar ik vraag er wel naar, probeer hem 's nachts vast te houden en te troosten als hij weer koortsdromen heeft, onderzoek wat hem kan helpen noem maar op. Want het helpt mij ook als het hem helpt natuurlijk...Hij sluit zich zo af lijkt het, maar misschien is het mijn aanpak die dat in de hand werkt? Of wil hij niet en doet hij iets voor mij? Herkent iemand dit? Heeft iemand een idee voor een aanpak die wel positief effect heeft? Want zoals jullie zeggen, wil ik inderdaad geen stront ruimen, maar ik wil hem ook niet het gevoel geven dat ik hem in de steek laat. Alvast heel erg bedankt, ik ben echt heel blij dat ik dit forum gevonden heb, ik voel me een stuk minder alleen.