speed

Name: daantje
Date: 31-03-05

verhaal

Ik ben 8 jaar verslaafd gewwest aan speed,of eigenlijk 2 jaar,zwanger geworden 3 maanden borstvoeding. Dus dat jaar niets! Maar ben daarna weeer begonnen,ik was zo dik geworden toen ik zwanger was,en kreeg het er niet af. Met die rommel wel,dacht ik. Ok er waren wat kilos af,maar tegen die tijd was mn lichaam al zo gesloopt dat ik niet zomaar kon stoppen,als ik dat probeerde was ik te moe om voor mn dochter te zorgen. Aan haar vader had ik niets! Sterker nog hij leverde die rommel! Mn ouders mochten niks weten,ik dacht dat ik vanzelf wel een oplossing zou bedenken en tot die tijd stak ik mn kop in het zand! Dat heb ik dus nog 6 jaar volgehouden. Ik deed echt mn best een goede moeder te zijn,maar ik werd steeds banger voor mensen,en steeds dwangmatiger en begon te beseffen dat niemand behalve ikzelf mij uit deze zelf gebouwde gevangenis kon halen. Ik heb het aan mn ouders verteld,en een maand later zat ik in een detox. Dat kon omdat hun voor mijn dochtertje zorgden. nu ben ik anderhalve maand verder,en zie steeds meer hoe lang mijn weg nog is. Voel me heel alleen in deze strijd,die voornamelijk een kwestie is van tijd doorkomen tot mijn lichaam weer begrijpt dat het alles zelf moet gaan doen! Ik weet dat het tijd nodig heeft en het moment ooit komt dat ik die rommel niet meer mis. Is er iemand die dit herkent?

Bedankt voor je inbreng.