Waarom?

Name: droevig meisje
Date: 20-03-05

verhaal

Dag LIC en al diegenen die mijn verhaal lazen. Ik heb het erg moeilijk met het verlies van mijn papa. Ik kan het niet aanvaarden dat hij koos voor dit leven en die alcohol. Ik begrijp niet dat mensen dat kunnen doen terwijl ze weten dat de rest hen zal verliezen. Ik vind dat zeer egoïstisch. Maar ik begrijp dat het een ziekte is. gewoon, als kind is het zeer moeilijk om je weg daarin te vinden. Hoe kan ik nu ooit aanvaarden dat hij hiervoor koos en niet voor zijn dochter? ik blijf hier nu alleen achter met al mijn vragen en mijn eindeloos verdriet. Wat moet ik doen met al die kwellende gevoelens? Ik vraag echt raad. Want ik ben mijn papa kwijt en ik ben nog maar 21! Nog een heel leven voor me... Maar hoe aanvaard ik de weg waarvoor mijn papa koos? Help me aub!!!xxx

Bedankt voor je inbreng.