|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Nordlichter
Date: 05-02-05
Laura. Ik vermoed dat mijn vrouw zich dezelfde vragen stelt als jij. Ik zal mijn best doen het je een beetje duidelijk te maken. (T.o.v. mijn vrouw is het mij nog niet gelukt.) Wij, alcoholisten, spreken dus een andere taal. Tien jaar zonder alcohol..., dat is een hele prestatie voor uw man. (Ik ben amper twee jaar droog na dertig jaar regelmatig drinken.) Hoe lukt men er plotseling in "niet meer te drinken" en vooral "hoe hou je dat vol"? Wij zijn op zeker ogenblik tot de conclusie -het inzicht was er al eerder- gekomen dat het ZO niet meer verder kon. We zijn gestopt en hebben die 'vriend alcohol' aan de deur gezet. Stoppen is in zekere zin 'een relatie' afbreken. Let op, die 'vriend alcohol' is wel dood, maar NIET vergeten. We sleuren hem elke dag, elke minuut mee in onze "koffer: geschiedenis". Fysiek en psychisch voelen wij ons veel beter. Goddank. Maar een STOPPER staat open en bloot voor iedereen. Hij ziet de waarheid en is beschaamd om zijn koffer geschiedenis. De stopper liegt niet meer. Hij kan niet meer liegen. Dit maakt hem integer, maar ook zeer kwetsbaar. Hij staat werkelijk in zijn blootje voor de maatschappij en voor de mensen waar hij van houdt. Zo wordt hij kwetsbaar (Men zegt soms: de waarheid kwetst.) Zo wordt hij overgevoelig, wat zich soms manifesteert in opvliegendheid en agressiviteit. Hij voelt zich immers machteloos en schuldig. Onze MACHO persoonlijkheid, die we aankweekten met alcohol, is er niet meer. Kenmerken van alcoholisme (macho) zijn dikwijls dezelfde als welke we ervaren bij het stoppen. Maar de oorzaak en de expressie is dus anders. We moesten eveneens hard werken om ons IMAGO in de maatschappij weer op te bouwen en te vernieuwen. Dat is niet zo makkelijk. De maatschappij heeft ons immers, zo denken wij toch, al lang aan de kant gezet. Het gevaar voor een depressie, die we vroeger weg dronken, is niet denkbeeldig. We stellen ons vragen als: Wat doe ik hier nog? Wie heeft me nog nodig? Wie houdt nog van mij? We zeggen soms: jullie begrijpen ons niet. Begrijpelijk, jullie hebben het niet meegemaakt. Ook onze houding tegenover onze partner is veranderd. Maar onze partner is niet veranderd. Wij houden nog meer van de vrouw, die we vroeger letterlijk en figuurlijk hebben verdronken. Eerlijk: ik snak soms naar begrip en genegenheid. Misschien kunnen jullie daar wat aan doen? En vergeet vooral niet: "ZELFBEKLAG" is een eigenschap van alcoholisten, maar nog meer van stoppers. Dat heb je al wel gemerkt zeker? Stoppen duurt, helaas, een leven lang. Ik hoop dat ik ook eens mag zeggen: ik ben al tien jaar droog. (Op de site moet je de tekst van Dr. Ansoms eens lezen en als je wil filosoferen ook de tekst van Ayourveda.) Slaap wel, Laura.