Heeeelp!!!

Name: droevig meisje
Date: 11-12-04

verhaal

Hey LIC, hier ben ik weer. ook alle anderen die me zulk lief berichtje weer stuurden, dank je!! het helpt me echt hoor. Mijn vader kwam erdoor... dinsdag zag ik hem in een zeer diepe coma op de hartbewaking...stel je voor!! de fles kelderde hem volledig. zijn nieren waren ook uitgeschakeld en zijn lever nu ook helemaal. ik kon die nacht geen oog dicht doen.geen oog!!!het was de vreselijkste nacht van mn leven.elk moment kon die bewuste telefoon komen.ik wist het en voelde het...samen met mijn mama, zijn ex wachtten we af. tot het ochtend werd en we wisten dat hij het haalde..tegelijk opgelucht, maar ook bezorgd. ik belde naar ziekenhuis en ja, hij zat al in subcoma en de nieren functioneerden weer. een vechter, dat was hij steeds. toch vind ik het zeer erg voor hem. hij wilde sterven en dat weet ik...een leven zonder alcohol zegt hem niets en dat is zeer erg. ik ging naar het ziekenhuis en j daar lag mn papa. wat was ik er al bij al weer trots op...hij besefte niet wie ik was en zei drie keer foert. ik voelde dat hij nt meer wilde. ik vond het erg, maar praatte hem toch moed in. de volgende dag nog, was hij al weer beter, maar nog steeds op de hartbewaking..ik nam steeds iemand mee, want alleen gaan durf ik nier.de confrontatie is dan des te groter en dat is niet zo leuk. ik kon dat uurtje heel hard lachen met hem, hij was echt grappig. ik begon er weer in te geloven. hij was lief, maar smeekte me om hem los te maken. hij lag immers vastgebonden en dat beeld is zeer erg. vastgebonden door de drang naar vluchten in de alcohol... hij smeekte en werd boos, maar ik maakte me zeer hard. gisteren belde ik naar ziekenhuis en zeiden ze dat hij daar weg mocht, naar beneden. toch vroeg ik om hem te blijven vastbinden, want anders is hij weg.hij vroeg naar me aan de telefoon en dat vond ik zeer leuk..maar ja waar ik voro vreesde gebeurde; ik kreeg de verwijten dat ik hem dit gelapt had. ook wist hij nt meer dat ik er die dag daarvoor geweest was..ik ging gisteren naar ziekenhuis. hij lag beneden, toch nog steeds vastgebonden.hij was lief, maar toch vaak ook boos. wanneer ik twee min buiten was vroeg hij aan iem van de kenniskring om hem vandaagb te komen halen! hier weet ik het mee... de alcohol heeft het gewonnen. het terug vechten heeft geen zin meer...deze drie weken waren voor niets..ik zag mijn papa weer, maar moet weer eens afscheid nemen. weer eens!!! ik zal niet meer naar hem toe gaan als hij naar huis gaat, ik wil hem niet vinden... hij zei me gisteren; ..., ga je eigen leven eens leiden en niet dat van mij.hij merkte duidelijk dat ik tranen had en dat ik boos was. mlaar hiermee weet ik het! mijn vader heeft gevochten, maar verliest... hiermee verliest hij alles en kiest voor de gemakkelijke weg. ik moet nu afscheid nemen en zal dat stilaan doen, maar het si zeer moeilijk. ik ben ontgoocheld in het leven, vind het vreselijk. mijn papa gaf de strijd op... aub, laat dit een steun zijn voor iedereen. ga de strijd aan, dit is het niet waard!!!!

Bedankt voor je inbreng.