|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Droevig meisje
Date: 29-11-04
Hallo iedereen, Ik kreeg dit weekend een enorme schok; mijn vader is opgenomen in het ziekenhuis met levercirrose. als kind deed ik reeds alles om hem van de drank af te halen. Dit lukte me nooit en ik moest na 10 jaar afstand nemen; ik ging kapot. Mijn jeugd werd getekend door agressieve buien van mijn dronken vader. Ik hoorde hem nu twee jaar niet en voelde dit moment aankomen. Dit weekend hoorde ik het nieuws; mijn vader is doodziek. hIJ in stadium C. Lever helemaal kapot en niets meer te doen. Toen ik hem terug zag na die jaren, brak mijn hart maar weer eens. Zo mager, ziek en een andere stem. Hij is nu bijna 50 en weegt ook maar 50. Hij is zo ziek en het doet me zon pijn. Waarom doe je zoiets, leef voor je kind! Ik ben hier kapot van. Mijn vader kon me nooit emoties tonen en nu nog niet. Toch wil ik alle slechte dingen vergeten en hem nog alles geven wat ik kan. Ik ben hopeloos! Hij krijgt geen nieuwe lever en heeft maar 20% kans. Hij wil ervoor vechten... Ik hoop het of anders wil ik hem een mooie dood geven. Ik wil hem nog alles geven wat ik kan... Als mensen me hierrond iets kunnen zeggen, alle reacties zijn welkom. Misschien kan ik dan beter begrijpen waarom je zoiets doet. Groetjes, Een droevig meisje