|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Konne
Date: 07-10-04
Ik wou graag reageren op het verhaal van Konne, maar kan daar niet posten, willen jullie dit doen? Ik ben nooit echt verslaafd geweest, maar ik heb het er een tijdje moeilijk mee gehad om af te zien van mn dagelijkse avondsigaar. Bij mij was de truck mn jointjes te vervangen door puur, want het is echt wel de tabak(-wiet associatie) die je goesting in een joint doet krijgen, de eerste 4 dagen is het heel moeilijk, maar op den duur valt de associatie wiet-tabak weg en daarmee ook de lichamelijke verslaving ervan, nu paf ik nog wekelijks op een gelegenheid, maar het verslavingsgevoel is weg, in de examens heb ik er geen problemen meer mee om de weekends over te slaan, het puur paffen is ook gemakkelijker te laten dan een avondsigaar.
hopelijk helpt deze post jou!
sterkte
jan (21j)
Ik weet niet meer welke kant uit. Ik gebruik sinds een jaar of vijf (denk ik) dagelijks marihuana, het onschuldige jointje naar men zegt.... Dit is de balans van mijn leven vandaag : ik ben op, fysiek en geestelijk. Mijn exvrouw staat op het punt te vertrekken naar zuid-frankrijk met mijn dochtertje van 8. De relatie met haar is altijd zeer moeilijk geweest, sinds we uit elkaar zijn. Elke communicatie met haar loopt uit in ruzie, wat mij ertoe bracht haar zo veel mogelijk te mijden, ook al is mijn dochter wekelijks vanaf donderdags bij me. Juridisch sta ik nergens en ik riskeer haar dus echt te verliezen. Door steeds in die cirkel te zitten van opstaan, werken, blowen, slapen onderneem ik niets meer en laat ik alles maar gebeuren. Mijn huidige vriendin heeft me begin deze week de bons gegeven, ondermeer omdat ik het blowen niet kan laten, terwijl ze zelf rookt maar niet zo met die drang zit als ik. Het leidt mijn leven en is er volledig op afgestemd. Er zit niets levensenergie meer in me, alles ontglipt me. Ik had ondertussen al goed mijn kost kunnen verdienen en mijn kinderen (vriendin heeft er twee) een beter leven kunnen geven. Geen enkele job kan ik houden, want ik ben er niet echt bij en vergeet de helft. Vandaag de dag doe ik schoonmaak....wetende dat mijn vorige job projectbegeleider in een informatica bedrijf was.... Beter gezegd : ik laat alles gebeuren, want er is altijd nog mijn jointen waar ik in kan verdwijnen. Ik ben het typische voorbeeld van 12 stielen 13 ongelukken. Ik ben verbitterd en woest en droevig en leeg en ... Ik heb al verschillende pogingen ondernomen, die steeds met een sisser aflopen. Ooit heb ik eens hulp gezocht bij de dokter en die schreef me twee verschillende soorten kalmeerpillen toe en een slaapmiddel bovenop. Nu ben ik iemand die bij hoofdpijn nog geen asperine inneemt, dus al die medicatie vond ik maar niets. Mijn papieren waren chaotisch, tot mijn huidige vriendin hierin orde schepte. We wonen momenteel nog samen, maar omdat we een huis betrekken dat hoort bij mijn job is het nog niet echt duidelijk hoe we verder moeten. Zij heeft twee kinderen en ik kan haar dan ook niet zomaar vragen te vertrekken. Wat zit ik hier allemaal te schrijven, wat maakt het uit. Gisterennacht ben ik weeral stiekem uit bed gegaan om er eentje te blowen. Het gaf me rust en ik sliep onmiddellijk. MAAR IK BEN HET ZO BEU IK WIL HIERMEE STOPPEN. IK WIL TERUG IEMAND ZIJN DIE ZIJN LEVEN ONDER CONTROLE HEEFT. Ik kreeg begin van de week ook te horen dat gemeenschappelijke vrienden aan haar hadden gevraagd of ik jointjes rookte, want het is blijkbaar echt wel aan me te zien. Ik schaam me echt, maa rhoe is dat nu toch mogelijk dat je gewoon niet NIET kan roken. Het vraagt verschillende handelingen, sigaretje openen, de weed uit het zakje en verpulveren, filtertje rollen, dichtrollen en oproken. Nog maar gezwegen van het geld en de benzine om wekelijks naar nederland te bollen. Hoe is het dan mogelijk al deze handelingen gewoon NIET te doen, het zou veel gemakkelijker moeten zijn, maar mijn lijf en hoofd schreeuwt : BLOWEN ! Ik weet het allemaal niet meer en als dit schrijven wat chaotisch overkomt, wel zo zijn mijn gedachten vandaag. Ik dweep al sinds mijn 20 (ik ben er 34 nu) met het boeddhisme en ayurveda en meditatie en noem maar op, maar er komt verdomme niets van. Ik hunker erzo naar wat meer spiritueel te leven, maar niets dringt echt tot me door. Onlangs kwam ik tot de vaststelling dat er maar één constante in mijn leven is, dat er maar één ding is waar ik koste wat kost trouw aan blijf, er is maar één ding dat ik blijkbaar trouw kan volhouden : BLOWEN. Ben ik nu godverdomme echt zo zwak ????