|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: anne
Date: 04-10-04
Dag Vrouwtje... Ik schaamde me dood omdat ik mijn drinkgedrag niet onder controle kreeg. Ik had vanalles geprobeerd, altijd op m'n eentje. Ontelbare stop-pogingen, die even ontelbare keren mislukten. Ik voelde mezelf waardeloos, nutteloos, dommer en dommer worden... tot ik echt géén kant meer uitkon, ik kon nog geen half uur zonder alcohol. De enige plek waar ik nog naartoe kon was AA. Ik verwachtte daar een bende verzopen katten te zien, een hoop clochards, met een fles in de binnenzak rijp om onder de bruggen te gaan slapen... Helemaal verkeerd beeld: in AA heb ik een hoop fijne mensen leren kennen, vriendelijk, warm en verstandig, die allemaal, stuk voor stuk, mijn probleem begrijpen. Die begrijpen dat ik het zo moeilijk heb om erover te praten, omdat ze het allemaal zelf hebben meegemaakt. -- Niemand heeft 'mij zover gekregen' om die stap te zetten, ik heb het zelf moeten ondervinden dat ik niet kon stoppen. Integendeel: alle hulp die mij aangeboden werd heb ik altijd geweigerd, zo tegendraads was ik. -- Tegenover alcohol sta ik absoluut helemaal machteloos, alcohol was de baas over mij en over mijn leven (en over dat van mijn huisgenoten ook). Ik heb het geluk gehad dat ze mij gewoon m'n eigen boontjes lieten doppen, m'n eigen brokken lieten opruimen. Eigenlijk hadden ze het opgegeven om te proberen mij te helpen. Dat klinkt cru, maar dat was de meest effectieve en de snelste manier om mij, alcoholiste, te laten inzien dat ik het niet alleen kon oplossen: me daar niet proberen bij te helpen, en gewoon geduld te hebben tot mijn frank viel. -- Iemand die om hulp vraagt, die kan geholpen worden. Dus ik zou zeggen: hou het telefoonnummer van AA bij de hand, totdat de vraag naar hulp komt... Sterkte allebei, Anne