|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: willem
Date: 28-08-04
Hallo Mia, je bent beslist niet alleen met dit probleem. Ik had het geluk van in een kleine groep terecht te komen (6-7 personen) en toch had ik telkens dezelfde angst als waarover je het hebt. Bij de rondvraag kon ik niets zinnig uitbrengen. Maar niemand maakte daarover een opmerking. Na een tijd gaat het beter hoor en ik ben nu blij dat ik doorgezet heb. Na een jaartje ben ik zelfs meegegaan naar een provinciale vergadering. Dat deed ik drie jaar voor ik voor 't eerst iets durfde zeggen. Ik stelde me zelfs kandidaat voor een dienst en doen 'moet' men het verslag van de vergadering naar voor brengen. Ik wist dan wanneer het mijn beurt ging zijn en het zweet brak mij uit, maar ik heb doorgezet. Toen we vorig jaar de viering van 50 jaar AA vierden zat ik ook in dat (tweetalig comité)... een beproeving! En op de dag zelf vroeg men mij voor de micro, er waren misschien 1500 aanwezigen, ik heb amper twee zinnetjes gezegd. Een maal heb ik mij aan een schoolinfo gewaagd, maar dat zal ik niet zo snel meer doen. Ik bekijk het zo: AA geeft mij de mogelijkheid om aan die angst te werken, een mogelijkheid die ik nergens anders zal krijgen en ik ben daar dankbaar voor. Laatst kwam op de firma waar ik werk een klasje uit een school op bezoek en onverwacht vroeg men mij om hen rond te leiden en uitleg te geven, ik heb dat gekund en vroeger moest ik beslist minstens vier vijf glazen bier drinken om dat aan te kunnen. Misschien nog wat doorzetten? Praat er met iemand over in de groep, de stille steun die je voelt als je weet dat iemand je probleem kent is enorm, ik heb dat ondervonden. Door het hier nu te schrijven word ik ook sterker tegen volgende uitdaging. Bedankt omdat je mij de gelegenheid gaf het er eens over te hebben. Bij mij gaat het veel beter maar af en toe loopt het nog volledig vast en dan zwaai ik eens en zeg: 'Over naar familie'