|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Joy
Date: 26-08-04
hi all Vanaf vrijdag tot gisteren zijn het erg zware dagen geweest, ik kon zelf bijna niet slapen, maakte me veel zorgen over mijn moeder,en dacht, dan kan ik er net zo goed naar toe gaan Zaterdag heb ik wat bijgeslapen. Zondagmorgen ben ik om half 8 naar haar toe gegaan, ze was wakker, maar liet me niet binnen. Ik had dat al voorzien en had vrijdag een raam open gezet van een kamer waar ze niet bij kon, ik kon toch binnen dus. Vanaf dat moment heb ik me voorgenomen haar geen moment meer uit het oog te verliezen, en als ze zelf niet de stap kon zetten , dan onder mijn dwang. Al snel raakte ze geirriteerd en agressief omdat ze haar drankmisbruik bleef ontkennen, maar ondertussen wel moest braken, bloed, en zat ze te trillen van de afkickverschijnselen, ze wilde dus duidelijk drinken, en daarvoor moest ik vertrekken. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat ik de komende dagen niet van haar zijde zou wijken, omdat ik wil voorkomen dat ze zich dooddrinkt. Ze wilde mij koste wat kost uit huis hebben en belde de politie, die kwamen, en die vonden het verstandiger dat ik niet zou vertrekken, nadat ik hen verteld had waarom ik in het huis was, de politie begreep gelukig hoe nijpend de situatie was Ik moest haar slaapkamer uit want ze wilde slapen, prima, zei ik, maar ik ga je kamer pas uit nadat ik die helemaal onderzocht heb op drank, zodat ik zeker wist dat ze niet stiekum zou drinken als ik haar niet in mijn vizier had. Al snel vond ik in de klerenkast een doos van 12(!) flessen jenever Die heb ik ter plekke door de gootsteen gespoeld met de nodige agressieve uitingen van mijn moeder naar mij, en ze schold me verrot (ik dacht op dat moment, je doet maar, het raakt me niet, ik neem het je niet persoonlijk kwalijk, je bent gewoon doodziek) Enfin,ik heb het huis verder ook nog onderzocht en ben een paar uur naar huis gegaan om te slapen, ik had immers nog niet geslapen en viel zowat om. Om 18:00 was ik weer terug bij haar en rook meteen drank, godverdomme! ze had het toch weer voor elkaar gekregen om aan drank te komen, vraag me niet hoe! Ik boos, en nogmaals het hele huis uitgeplozen om drank te vinden, niets gevonden. Later op de avond wilde ze buiten gaan wandelen , ik hoefde niet mee(ze wilde dus drank halen) Dat had ik meteen door en ik zei: ik ga met je mee, of je gaat helemaal niet buiten wandelen, kies maar, ik laat je niet alleen. Weer agressie, ok, dus ik met haar mee. De 1e de beste kroeg, zon 50 meter van haar huis wilde, ze naar binnen, nee mam, daar gaan we niet naar binnen en je weet waarom. Ik wil wat eten! ok, we gaan naar binnen om wat te eten, maar als jij iets anders besteld dan eten pak ik je op en lopen we meteen terug naar huis! ze bestelde meteen een raki (turkse drank) nee zei ik, en we gaan nu, ze smeekte de barkeeper om alchohol en ik kon mijn tranen niet meer bedwingen, zo triest , zo wanhopig keek ze uit haar ogen). Eenmaal thuis ze draaide na een uurtje bij wat bij en werd lief tegen me, aardig, en we babbelden wat over koetjes en kalfjes, ik dacht, eindelijk is ze wat rustiger. (ik had kunnen weten dat dat lieve gedrag ergens tot zou leiden). Ze wilde opeens naar de buren, ik met haar mee natuurlijk, buurman deed open, of mijn moeder even binnen mocht, dat mocht, maar buurman wilde weten waarom ik er bij was. Ik de situatie uitgelegd, en terwijl ik met buurman stond te praten aan de deur had mijn moeder binnen al een cognacje in haar hand, gekregen van buurvrouw. Ik zag dat,werd woest,rende naar binnen, en heb het gelijk uit haar handen getrokken,haar vastgehouden en de buren uitgelegd dat ze absoluut geen enkele druppel alcohol meer mocht, en dus ook niet van hen! Ze begrepen de situatie,ik heb haar weer opgepakt en thuis pas weer neergezet (een alcoholist komt altijd aan drank, daar is de ' alcoholistenmind' slim genoeg voor) Nog steeds wilde ze me uit huis hebben en ze belde weer de politie, de politie kwam weer kijken en vonden mijn aanwezigheid weer gerechtvaardigd, tot woede van mijn moeder. Ze leek zich bij de situatie neer te leggen en ging naar bed, probeerde te slapen,ze wist dat ze die dag niet meer aan drank zou kunnen komen, en ze wist dat ik zou blijven totdat alle kroegen dicht waren,tot half 3 dus ze deed net of ze sliep, ik heb haar een kus gegeven en ben de deur uit gegaan , ik moet nu eenmaal ook slapen. Eenmaal buiten bleek waarom ze zo lief en aardig was geweest eerder die avond, ze had stiekum de sleutel van de voordeur van mijn sluetlebos afgehaald en ik kon nu op gene enkele manier meer binnen in het huis, dat dacht ze in ieder geval Ik dacht, mij krijgt ze niet,en heb daarop ingebroken in het appartementencomplex (een gesloten terrein waar je aleen in kunt als je die een sleutel hebt) Na wat klimwerk over allerlei hekken die dienen om inbrekers buiten te houden, kwam ik via het raam toch het huis binnen, en heb haar dudielijk gemaakt dat ze dergelijke geintjes niet moet flikken, en ben naar huis gegaan Nog steeds maakte ik me zorgen en kon ook nu niet slapen, was gewoon bang dat ze weer ging drinken Maandagmorgen ben ik er om 8 uur naar toegegaan,heb ik de huisarts laten komen die eigenlijk vrijdag al had moeten komen, maar die was dat toen vergeten Ook heb ik verslavingshulp laten komen en wonderwel kwamen die ineens meteen langs Mijn moeder leek wat nuchterder, ze had in ieder geval vanaf zondagmorgen niet gedronken Ik heb mijn moeder onder druk gezet, je laat je vrijwillig opnemen , of ik laat je onder dwang opnemen, 1 van de 2, hoe dan ook, ik laat je niet rusten voordat je opgenomen bent (ik wilde haar opgenomen hebben op een psychiatrische afdeling of andere hulp, want ik kon echt niet meer dag en nacht bij haar zitten om te voorkomen dat ze dronk, ik kon dat niet langer meer aan vanwege alle stress, de spanning en wat er allemaal gebeurd was en nog zou gaan gebeuren) De huisarts schreef onder mijn druk, mijn moeder pillen voor die afkickverschijnselene tegen gaan (librium) en een oxazepam om te slapen. Dat deed wonderen,ik was smiddags naar huis gegaan, ook al was ik nog erg bang dat ze weer zou drinken, de winkels waren immers gewoon open, maar ik moest haar gewoon alleen laten, ik was doodop Thuis heb ik 3 uur geslapen, en savonds ben ik naar haar teruggegaan En toen,een wonder! Mijn moeder had die avond haar situatie overdacht, en ze wilde hulp, ze zei, het gaat niet meer he....? nee mam, het gaat niet meer. Ik wil hulp zei ze Finally!!Ik was opgelucht dat ze eindelijk na jaren en jaren van ellende en strijd inzag dat ze hulp nodig had en die ook leek te aanvaarden Ok mam, dan moet je morgen dit telefoonnummer bellen en dan kan je opogenomen worden in ene sort van rusthuis, voor 7 dagen, waar je niet kan drinken, waar je aan kan sterken, kan eten en uitrusten Aldus geschiedde en inmiddels zit ze nu de 2e nacht daar in het opvanghuis De medicatie tegen afkicken helpt enorm, ze braakt niet meer, ze trild niet meer,ze krijgt haar eetlust langzamerhand terug,maar ze is wel erg verward en ze vergeet heel veel (ik ben ook bang dat korsakov al heeft ingezet, maar onderzoek van de arts de komende week zal dat uitwijzen, het is niet te hopen natuurlijk dat ze dat heeft) Vanaf nu is het hopen op een langzaam herstel, het zal wel even duren voordat ze bij krachten is, ze was op sterven na dood Ik kan het nog niet helemaal loslaten, vandaar dat ik dit hier ook neertyp, voor mijn eigen verwerking,nu komt mijn deel van het verhaal, mijn gevoelens, die ik al die tijd aan de kant heb geschoven om de situatie te redden In ieder geval is het winst,er is eindelijk hulp, en het belangrijkste, ze heeft zelf de 1e stap gezet, en dat is het aller aller belangrijkste. Ik wil iedereen bedanken die meelevend gereageerd heeft, en ik vind het, ook al is het anoniem, moedig van diegene die alcoholist is, dat toe te geven! Ook al ken ik jullie helemaal niet,het deed me erg goed, en ik zou willen zeggen: Blijf hopen! ook al gaat het nog zo slecht met iemand vanwege de alcohol, of andere drugs Ik had mijn moeder in gedachten allang begraven, wel 100 keer, nu ziet het er iets rooskleuriger uit, en hoop ik nog enkele keren haar lach te zien, en dan haar echte lach Liefss Joy