|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Anna
Date: 09-04-04
Hallo mensen, Ik schrijf dit niet voor mezelf, maar voor mijn vriend. Hij is zijn jeugd doorgekomen (zonder ouders) 'dankzij' drugs en drank. Godzijdank is hij nu van de drugs af. Ook het drankgebruik is nu stukken minder. Hij hoeft van mij ook niet helemaal van de alcohol af. Alleen zijn er avonden dat hij zich niet kan beheersen. We krijgen dan al gauw ruzie, omdat hij dan erg handtastelijk wordt op een zeer vervelende manier. Tijdens de ruzies krijg ik de schuld in de schoenen geschoven, omdat ik me 'aanstel' en er over 'zeur'. Toen ik hem zei dat ik niet zo langer door kan, heeft hij zijn pols doorgesneden om mij te overtuigen dat hij niet zonder mij kan. Ik hou echt heel veel van hem. We hebben ook veel meer goede momenten dan slechte. Ik wil dan ook (nog) niet bij hem weg. Heeft iemand misschien een idee hoe ik hem het beste kan overtuigen van zijn drankprobleem? Want praten als hij nuchter is heeft ook geen zin. Hij houdt namelijk voet bij stuk dat ik altijd verkeerd heb gezeten en dat alcohol er niks mee te maken heeft. Groeten, Anna