|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: hopeloos
Date: 21-07-07
Hey allemaal, Het moet me hier even allemaal van het hart, want ik kan met mijn vraag / probleem nergens terecht. Mijn man en ik zijn ongeveer 10 jaar samen, waarvan 2 jaar getrouwd. Voor we trouwden had mijn man regelmatig periodes dat hij bleef "plakken" en hij ladderzat naar huis kwam. Ik wist toen nooit waar hij zat, hij antwoordde zijn gsm niet, en kwam soms een stuk in de nacht thuis. Toen we om deze reden een tijdje uit elkaar zijn geweest kwam zijn inzicht en spijt dat hij totaal verkeerd bezig was. Alles liep toen goed en we trouwden... Nu sinds enkele maanden is dit terug herbegonnen! Hij kan per week minstens 2 keer na zijn werk het café binnenstappen en hem stippelzat drinken. "Vrienden" voeren hem dan naar huis omdat hij niet meer in staat is om te rijden. Als ik er wat van zeg en is zijn antwoord dat ik overdrijf, en zo niet moet zagen De dag nadien is hij natuurlijk poeslief, maar enkele dagen later is het weer van dat! Ik vertel natuurlijk niet alle details, want dan zou dit bericht uit 2 pagina's bestaan. Als hij gedronken heeft is hij zichzelf niet meer. Ik herken hem gewoon niet meer dan! K heb hem eens rechtaf gezegd dat hij alcoholist aan het worden is en dat hij professionele hulp nodig heeft, maar dat advies lacht hij gewoon weg. Nu vanavond ligt hij voor de tweede keer deze week zat in de zetel zijn roes uit te slapen. k zit echt met de handen in mijn haar, want voor mij is dit geen leven meer. Ik heb mijn ouders vroeger nooit verteld dat we uit elkaar waren, laat staan om die reden. Ik hemel hem altijd op en vertel nooit een kwaad woord over hem. Waarschijlijk omdat ik me in zijn plaats schaam?? Zijn ouders weten er wel iets van, maar die doen ook niets concreet. Zelf tegen mijn vrienden zeg ik er niets van. Als we bijvoorbeeld met een ander koppel hebben afgesproken om iets te doen en hij komt niet thuis, zeg ik gewoon dat hij onverwachts langer moest werken. K weet me echt geen raad meer. Hij lacht alles weg vb ook wanneer ik zeg dat ik met hem niet meer verder wil. De dag erna wanneer hij nuchter is, zie ik een beetje spijt in zijn ogen, maar ja dat is natuurlijk van korte duur. We hebben nog geen kindjes, ik durf er gewoon niet aan beginnen met deze situatie. Wie geeft raad? Hopeloos