|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Mopske
Date: 25-09-06
Een goede, aangename en rijk ervaring gevulde week toegewenst aan allen van dit forum. Dit schrijven is wel degelijk een vervolg op makker en enz, maar doordat de rij zo lang werd kwam mss ook het gevaar zo overzicht te verliezen. Trouwens jullie kunnen hetzelfde niet blijven schrijven, het is ik die met jullie raad verder moet en zoals beloofd, hou ik jullie hiervan op de hoogte. Terwijl ik hier nu zit te typen, komt mijn toppie (ja ja ik heb hem dus maar géén bad met veel badschuim gegeven, maar dat dachten jullie wel al zeker. Het was wat ping pong dat moment in mijn koppie, maar de match is nu lang gespeeld en ik hoop dat het rustseizoen is in de ping pong sport), waar was ik nu, haja ,mijn toppie komt melden dat de draadloze internet verbinding verbroken is. Ik zit dus nog op het forum scherm, maar of ik zal kunnen zenden is een andere vraag. Hoogstwaarschijnlijk niet. Nu vermoed ik wel dat zolang ik de site niet sluit, mijn tekst zal blijven, dus kan ik regelmatig polshoogte nemen en van zo gauw de verbinding hersteld is dan zenden. Amaai amaai, stel je voor dat ik nu eens zou blijven typen tot ... zal ik jullie maar niet aandoen zeker hé. Maar a propos, ik wou daar nu toch eens iets van zeggen tegen onze WILLEM. Ik veronderstel dat het een praktische noodzaak is dat onze teksten, ons schrijven op die manier op het scherm verschijnen. Ik bedoel dat er geen lay-out of alinea opmaak mogelijk is. Daarom niet met fantasietjes bedoel ik maar wel dat de tekst niet aan één stuk doorloopt. Het is nl zo, en dat ondervond ik nu zelf ook heel duidelijk. Als er een grotere hoeveelheid zinnen is en de mijne zijn dan altijd ook nog redelijk lang en zonder punten, dan als de tekst op zich ook al wat ernstiger is, is het inderdaad soms heel moeilijk te lezen en te begrijpen. Ik herlees dan wel tot ik het doorheb en ja wat heb ik anders een hele dag te doen, daarvan niet gelaten, maar ik wou er toch eventjes iets van zeggen. Je weet nooit of er geen oplossing voor bestaat. Ik probeerde al, de tekst in een word document te maken. Hem te kopiëren en te plakken in forum kadertje. Bij mij blijft de opmaak, maar eens verstuurd is er op het de site zelf niets meer van gebleven. Tja, is maar ne keer zeggen he. Ik weet op de maillist is dat anders maar het is er zo druk dat ik er zeer onrustig van wordt. Ik heb ondertussen nog altijd geen verbinding en het zal dus wel met de server te maken hebben, dus dat zou nog een tijdje zo kunnen zijn. Ik moet de eigenlijke reden van dit schrijven wel nog zeggen, mijn mogelijke wagen dus. Het is dat ik deze morgen contact opnam met het AZ. St-Jan in Brugge. Aan de kliniek is ook een therapeutisch centrum verbonden. Ik ben er nog nooit geweest maar heb er wel al van gehoord en gelezen. Ik kreeg nog geen dokter aan de lijn, maar de secretaresse op psychiatrie kent me redelijk van aan de telefoon en heeft me zelfs al tot tweemaal toe van wanhoopsdaden kunnen behoeden door op me in te praten aan de telefoon, omdat op het moment dat ik voor doktershulp belde er geen enkele dokter beschikbaar wasz of tijd had. Dus dat meiske, mijn Ritake, zit ook wel op een goeie rij bij mij in mijn hart en ik mss ook wel bij haar, dat denk ik toch. Zij ging mijn boodschap met vraag tot opname doorgeven en deze namiddag of morgen mag ik terug bellen. Dus tot zover mijn mogelijke wagen. Ik weet niet of ik zal aanvaard worden omdat ernstige verslavingsproblematiek daar niet in aanmerking komt, dus ja ik zal moeten afwachten. Ernstig ziek of immobiel of ja hoe je het ook wil noemen ben ik niet, en ik zou evengoed thuis kunnen stoppen of afbouwen, maar ik heb mss wel een stok achter de deur nodig, ietwat de geruststelling dat mocht het misgaan, ik opvang heb, ik ben overdag alleen thuis en zonder controle dus. De tijd om te doden is soms lang en de zin om iets te doen ontbreekt dan op vele momenten. Ik weet niet of jullie het begrijpen. En ja ik zeg het nogmaals ik ben iemand die het nodig heeft om er kunnen over te praten, omdat het ook mijn leven op dat moment zo beheerst. Daarom is het ook zo spijtig dat in de AA groep waar ik ging en mij feitelijk zo happy voelde, ik er daar niet echt mee terecht kan. Ik begrijp dat het een materie is, een criterium is waar AA zich niet kan over uitspreken of deskundige raad ingeven. Maar die zoek ik er eigenlijk niet. Die kan ik bekomen bij de psychiater of zelfs bij de huisarts en ik weet er op dit moment al heel wat over, misschien toch genoeg van om te weten wat kan en mag en wat nietes. Het is enkel mijn ding dat ik er zou kwijt willen zoals hier en de onvermoeide steun en bemoedigende woorden te krijgen, om vol te houden en dag per dag verder te doen. Er af en toe eens aan herinnert worden, op zijn tijd wat te rusten en vooral ook te relativeren, om me te behoeden een nieuwe ping pong match te starten. Maar ook mezelf mss eens te horen praten tegen andere mensen uit de groep met daarom niet altijd de de superwaarheid in petto, maar de raad aan een ander komt dikwijls ook jezelf ten goede als je hem jezelf hoort zeggen. Ik kreeg zopas het signaal dat er verbinding is, weliswaar met een lage signaalsterkte, maar het zal mss trager zenden, als het maar zend. Ik kopieer mijn tekst naar word voor de veiligheid dat ik hem niet kwijt ben en dan probeer ik te zenden. Dag lieve mensen allemaal. Tot later en tot er meer nieuws is van hier aan tzeetje. Ons Mopskse sè.