|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Patrick (patatje)
Date: 21-09-06
Dag Makker, Deze week ben ik met mijn ex naar Merxplas geweest het grafje welke enkel bestaat uit een betonnen kruisje ... naamloos omdat er geen naam op mag van de regering, als een hond in de grond ... weest bezoeken, het was lang geleden omdat het inzake mijn lichaamstoestand een lange weg is naar daar. We hadden christantjes mee die daar in die bosaarde nooit lang stand zullen houden. Er staat nu wel een fotootje op waar iets vroeger voor gezorgd werd en waar stiekum met een stiftje de naam opgezet is. Daar op het veldje van de pshyhiatrische afdeling van het gevang ligt de tweede overleden zoon, Jimmy ... hij is amper 23 jaar geworden. Ik heb dit alles nuchter meegemaakt en het ook gebleven en ik wil je absoluut niet ontmoedigen maar kan enkel schrijven hoe het ons verging. Alles begon op school, we hadden het niet gemerkt dus, stilletjesaan .. eerst wiet , sigaretjes .. dan andere drugs enz ... van alles uiteindelijk uitproberen deed hij, plots politie voor diefstalletjes in warenhuizen, eens betrapt met drugs enz ... ondertussen was het bij ons thuis ook een onleefbare en bange hel geworden, de geldkas openbreken, dreigen om aan geld te komen, te lang om alles te vertellen. Wij hebben dus overal hulp gezocht, de sleutel, hier en daar, gedwongen proberen laten opnemen, eigenlijk alles ... ik heb nog op het gerecht gestaan om toch daar hulp te krijgen, enz ... uiteindelijk buiten moeten laten zetten en hem alleen laten proberen wonen, tijdje goed maar weer naar af, we zagen hem wel af en toe maar gelijk wie of wat we aanspraken niks hielp ons, uiteindelijk met al de verzwarende omstandigheden in zijn dossier en ergens een klein vergrijp door iemand te dreigen met een pennemes geraakt hij in de bak en uiteindelijk in merxplas waar een moordenaar weet na hoeveel tijd hij vrij komt maar iemand in de pschyhiatrische afdeling nooit, er werden er daar tachtig en negentig jaar zonder nog buiten te komen .... Jimmy heeft er zich uiteindelijk op een kerstavond op het toilet opgehangen ... dit is de versie welke we te horen kregen. Ik kan enkel hopen voor jullie dat je de nodige steun in deze schijnheilige drugsmaatschappij krijgen, men doet alsof men er iets tegen doet en laat toch hasisch al toe en zo is het bij Jimmy begonnen, met iets schijnbaar onschuldig. Het komt allemaal goed indien je kind de wil heeft om zonder drugs door het leven te willen gaan, enkel zijn wil net zoals het voor mij het geval was inzake het innemen van de harddrug alcohol kan redden. Zolang de eigen wil er niet is blijft het een visieuse cirkel en gaat het van kwaad naar erger. Niks meer nemen is de enige oplossing, vooral als men de andere vervangende producten ook heeft afgebouwd, anders vervalt men steeds in een andere drug ..... dit is vluchten .... vluchten uit het leven ... ook mijn zuipen vroeger was vluchten, het leven zonder alcohol niet aankunnen en daarna niet meer kunnen functioneren zonder die vuiligheid. Ikzelf ben blij dat ik vandaag nuchter ben en ook dat mijn zonen mij nog een tijd ook nuchter hebben gekend. Ik wens je veel sterkte in de strijd en hoop dat je nog kan praten met je zoon, want ze willen natuurlijk gerust gelaten worden en het niet horen dat ze verkeerd bezig zijn, wij konden ook niet meer tot hem indringen, ofwel knikte hij van ja om er van af te zijn of werd aggressief en woest.