Heroine

Name: Makker
Date: 21-09-06

verhaal

Onze zoon (21) is verslaafd aan heroine. Onder druk ging hij naar de dokter en nam een jaar Subitex die hij stilaan aan het afbouwen was. Toch snoof en spoot hij nog cocaine extra! Als zeer bezorgde ouders zijn wij heel alert, maar zijn toch iedere keer te laat als wij het ontdekken. Tijdens het verlof is hij (naar zijn zeggen door sterke een emotionele gebeurtenis) terug beginnen heroine spuiten. We hebben hem nu opnieuw betrapt en weer gaat hij naar de dokter Subitex halen. Toch hebben we een sterk vermoeden dat hij ofwel heroine bijspuit ofwel cocaine. Een jaar geleden probeerde hij to 3x toe een afkickprogramma maar zijn langste periode in het crisiscentrum was 3 weken. Toch heeft hij werk (dakwerker!) en functioneert hij daar goed. Hij heeft reeds meer dan een jaar een relatie met een meisje (19) die niets gebruikt, op de hoogte is van zijn verslavin(en) en hem toch doodgraag ziet. Hij woont nog bij ons en we kunnen het niet over ons hart krijgen hem de deur uit te zetten. Uiteraard misbruikt hij onze liefde voor hem in functie van zijn verslaving. Voortdurend stellen wij ons de vraag of wij ergens gefaald hebben en hoe wij hem zouden kunnen helpen. Hijzelf heeft het liefst dat we hem zoveel mogelijk met rust laten en over niets vragen stellen. Vraagt hij wat, dan moeten we springen. Zoniet, dan volgen er heel intensieve en energie vretende discussies. Waar wij hulp vragen, krijgen wij verschillende antwoorden waar we geen lijn in vinden. Zijn er (ex)verslaafden of aanverwanten die dit herkennen en toch geholpen werden. Zo ja, wat is nu eigenlijke de beste manier om hem te helpen en het voor ons toch aanvaardbaar te blijft?

Bedankt voor je inbreng.