|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Mopske
Remote Name: 213.118.204.177
Date: 05-09-06
Lieve lieve mensen, ik was dit niet meer van plan, maar ik moet moet deze kans toch grijpen. Ik weet niet hoelang ik heb, of beter gezegd hoelang ik kreeg. Reeds tot twee of driemaal toe kon ik wat ik schreef niet versturen. Want ik weet niet hoelang ik nog van deze communnicatie en ook gsm zal kunnen gebruik maken. Hoelang het sop de kool en de valse beschuldigingen nog zal/zullen waard zijn. Ik was beginnen met schrijven hoe ik feitelijk even bij jullie lieve mensen allemaal wou zijn. Om jullie vast te nemen en heel véél te bedanken en te huilen. Te zeggen dat het zoveel voor me betekende dat ik hier kon van me afschrijven, het een hele steun voor me was. Alleen maar al dat ik het mocht schrijven zoals ik wou, was een deel van die dankbaarheid waardig. Want daardoor kwam er bij die 1m52 even, heel even maar, maar toch even -een piepklein millimetertje bij... Patatje jong, je maakt je pateeken misschien nog groot. Ik zei ook nog wel dat ik vermoedde dat Patatje (ik heb hem nog nooit gezien) dat hij zo een toffe gast is, waarschijnlijk wel een beetje prettig gestoord... maar dat soms juist de juiste frietolie of de creme-fraiche op de taart is. En dat ik echt niet wou dat mijn negatief gevoel enige invloed zou hebben op de sfeer in dit forum. Dat gevoel had ik effe en dat wilde ik niet. Ik schreef ook nog dat ik vermoedde dat Rudy, dikwijls héél wijs, doortastend, en bij wijlen zeer emphatisch is. En ik me daardoor zeer veel begrepen voelde. Frank voel ik minder aan. Ik zit wat in de knoop met zijn zus. En dan zijn er de meisjes, alléé dat vermoed ik toch, want met die Nicknamen weet je nooit. Ik ga er niet aan beginnen met alles te zeggen want ze halen op slag dit forum van het Net omdat het teveel energie of veld of wat ook zou innemen. Enkel dit : ik heb nooit geweten dat vrouwen zo konden zijn. Ik bedoel alles wel positief hé. Maar ik heb nooit en wie mij kent weet dat dit waar is, ik heb nooit of te nimmer in mijn leven een echte vriendin gehad. Ook niet toen ik nog kind was. Later bleek ik in vrouwen hun ogen alleen maar concurrentie omdat ik goed met jongens en mannen opschoot, gewoon zomaar. En dan plots ontdek ik hier nu dat jullie zo niet zijn. Een eerste keer ooit besefte ik dat toen ik onze Patsy/mammamia zag. Op stoppen hadden we reeds wat geschreven en gelezen. Ik ben er toen een tijdje niet geweest en via Greetje vernam ik dan, dat ook zij er voorlopig niet meer was... Tonic, aan jou moet ik wel iedere dag denken want ik drink niets anders meer. (wel de light, jij zal allicht wel de straight heavy en puur zijn.) Soezke, Pluim, en loe en naturellement ook Greetje en allemaal jen iedereen e hoort er ook bij zulle, de één wat meer, de ander wat minder ... das normaal zeker .. Maar jullie betekenen wel allemaal saam ... dat door dit alles te ontdekken, ik het mij nu zeker zeker zeerst, zou kunnen beklagen dat ik niet je weet wel geworden ben. Ik zeg niet dat ik er met een vrouw wel zou in lukken om te kunnen leven ... maar ik kan ook niet zeggen van niet, want ..., dus ja ... Dat was het ongeveer wat ik wou zeggen. Op die kans zat ik al zowaar sinds gisterennacht te wachten. Zeker toen ik al jullie reacties had gezien. Ik was me zowaar een aap geschrokken. Vreemd genoeg, besefte ik ook, dat blijkbaar toch niet echt alles in orde met me was. Ik constateerde dat ik nog weinig gevoel van tijdsbesef had. Wat is er toch met mij aan de hand ??? dat vroeg ik al voorheen... (maar ik kon dit dus niet sturen) *** Hierna, ondertussen werd het al deze namiddag, had ik het genoegen een bijna drie en een half uren durende monoloog te horen. Ik overdrijf niet, het is begonnen omstreeks twee uur en het is nu halfzes. Ik heb een kwartiertje respijt gehad toen de hond zonodig even naar buiten moest. Toen schreef ik vlug dit, maar kreeg het ook niet tijdig verstuurd. Nu mss wel... - Hoe ik het ook probeer, op welke manier ook, ik slaag er niet in ... - - Om dit nog te vatten ... - Ik kan het niet geloven maar ik moet wel. - - Het lijkt niet echt, maar het is het nog meer dan voor alles wat ooit was. * Maar, ik kan er echt onmogelijk, ik kan er echt niet meer bij ... - Dit kan mijn leven niet zijn, dit ben ik niet meer. - -Met mijn laatste kracht, met mijn laatste restje, zou ik willen zeggen : * * * NU, IS HET GENOEG GEWEEST ... - Maar wat betekent dat feitelijk nog als je weet - - dat dat al lang zo was ... - - - Het zal nu niets anders zijn of worden, ik zal toch doorgaan. Marina, je bent de grootste hypocriet die ik ken. *** JE BENT EEN VERRADER. - En daar spuugt iedereen op. - - STIKT. Het is een een ultieme verraad aan jezelf dat je pleegt, zelfs de Joden waren beter ... die deden het nog voor iets ... DSV blijft hoedanook bestaan !!!