|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Witte
Remote Name: 84.192.245.58
Date: 31-08-06
Tonic, ik denk niet dat je een " moeilijk mens" bent voor een ander,mogelijk wel voor jezelf. Anderzijds kan ik wel zeggen dat het moeilijk te leven is met mij, gezien ik een persoon ben met autismespectrum stoornis. Dit is mij nog maar enkele jaren bekend,maar heeft wel antwoord gegeven over mijn gedragingen in mijn leven. Een relatie waarbij één partner autisme heeft is zeer moeilijk en lukt meestal niet. Je kan je indenken dat ,wanneer die partner ook nog eens alcoholist word,het bijna een onmogelijke opdracht word. Voordat ik naar AA/Toxan begon te gaan ging ik reeds naar psycholoog en psychiater maar de diagnose autisme werd nooit gesteld. Ik leerde bij AA het assertief zijn. Het opkomen voor mezelf. Ik wilde toch zo graag die goede Witte zijn voor andere. Het moest allemaal perfect zijn. Ik wilde iedereen te vriend zijn en houden. In de praktijk betekende dit dat ik bij mijn klanten heel lief en vriendelijk was,maar thuis moest mijn vrouw mijn boze buien ondergaan omdat ik zo gefrustreerd was doordat ik mij liet inpakken door klanten. Wanneer ik herstellingen ging doen bij klanten van TV ,wasmachine,enz. stond de pint bier al klaar,want ze wisten; we geven hem goed wat drank dan durft hij niet veel meer te vragen (geld). Ik deed mezelf te kort,had geen zelfrespect,maar ik deed ook mijn vrouw en kinderen te kort,financieel gezien. Zo zijn er vele en vele zaken gebeurt destijds en als mijn vrouw daar dan soms nog een opmerking over maakt wanneer het financieel moeilijk gaat kan ik best begrijpen al doet het toch altijd wel wat pijn. Ik ben niet meer zo gekrengt in mijn trots. Het is natuurlijk zo dat we niet alles moeten slikken er zijn grenzen en we moeten denken aan ons zelfrespect. Ik krijg het denkelijk niet goed uitgelegd. In de literatuur van AA staat het goed uitgelegd wat ik bedoel,of beter wat AA bedoeld,want daar is het dat ik de mosterd haal. Geen interesse om wat AA literatuur door te nemen,Tonic ?? Vroeger kon ik in de vergaderingen van Toxan en AA mijn gal kwijt over mijn " moeilijke, niet begripvolle, bazige,wantrouwende,niet gelovende,geen medelijden hebbende,............. vrouw. Soms kreeg ik wel eens gelijk in de groep wanneer ik mijn verhaal vertelde,maar meestal kreeg mijn vrouw het gelijk aan haar kant en moest ik bijdraaien, gewoonlijk niet met goesting maar moeilijk gaat ook. Het voornaamste is wel dat, we de gevoelens die we hebben,kunnen uitspreken. Over onze wrok,haat, jaloezie,angst,verdriet en noem maar op,daarover kunnen en mogen spreken en niet veroordeeld worden,dat gebeurt in een goede AA groep. In verband met mijn autisme heeft het programma of misschien beter gezegd de therapie van de twaalf stappen heel veel bijgedragen dat ik het leven aankon,niet tegenstaande de problemen die daar mee samen gaan. Vr. groeten, Witte