Harddrugs

Name: charis
Remote Name: 80.201.50.198
Date: 16-06-06

verhaal

Hey, mensen, ik begrijp wel dat jullie je zo ongerust maken over mensen die drugs gebruiken zoals coke, speed of wat dan nog. En al heb je een zoon/dochter/kennis die eraan gestorven is.. IK WEET HOE PIJNLIJK EEN VERLIES IS. Maar je hoeft ook weer niet alle dealers hun kop ervoor af te schieten.. Ik begrijp de razernij, woede en verontwaardiging en vooral de pijn. (want ik zit zelf vol razenij, pijn, woede..al van toen ik heel klein was en pijn, woede..die neemt elke dag toe) Maar mensen hoeven niet te boeten, ookal heb ik ook vaak momenten dat ik denk: de wereld mag ontploffen, brand in de hel! Maar bij mij is het net OMGEKEERD. Ik ben zo gefacineerd door harddrugs, coke welliswaar, dat ik het niet langer meer volhou zonder. Ik neem het nog niet maar ik WIL het al 5jaar (van men 12de, nu ben ik 16, Feb;1990) Het is MIJN karakter, ik ben een geboren toxicomaan.. En ik zal dus ook niets negatiefs kunnen zeggen over drugs. Maar drugs zijn belange zo slecht nog niet. En wat nog minder slecht zou zijn is om ze allen te legaliseren. Het HEEFT zo zijn voordelen: junks plegen geen roofmoorden meer, de drugsmaffia (die het meest verdiend) gaat falliet en de arme mensen in de derde werled worden niet meer op straat gezet omdat hun cocaïne-plantage genadeloos werd afgebrand. Voor hun is het dan ook een manier om GELD te verdienen, om te OVERLEVEN; en om dan je veld in lichterlaaie zien op te gaan is dan ook heel pijnlijk. Er zijn vele sites die rover spreken, over legalisatie van coke, harddrugs.. Wat voor mij en de derde wereld een stuk makkelijker zou zijn. Ookal brengt dat toch wat problemen met zich op. Want ik wil hier niet egoïstisch doen. EN IK MOET de juiste mensen zien te vinden..om aan drugs te geraken. MAAR HOE KUN JE DAT ALS DRUGS ZO'N TABOE IS??!! Als het verboden en is en als het word uitgesloten in onze "samenleving"? Je kunt je haast niet inbeelden hoe HARD ik daaronder lijdt. Hoe een toxicomaan daaronder lijdt..Alles is verkeerd: men omgeving en de mensen. Waar vind je die mensen? En hoe? DE maatschappij zal me uitsluiten, alles en iedereen (buiten de personen die me begrijpen en mss willen helpen) Ik voel me verdoemd. EN op die zulke momenten wou ik dat heel de wereld ontplofte. Met België om te beginnen..Maar ik hou vol! Maar ik heb enorm vaak zelfmoord-neigingen aan de gedachte dat ik nooit zal geraken aan het gene wat ik als eerst zoek: cocaïne. Er zijn enorm weinig mensen op de wereld die me begrijpen en willen geloven. Die geen verwijten hebben en dus ook NIET BETWETERIG doen. Want ik haat die betweterigheid en dat onbegrip: die zinnen van "ik 'begrijp' je wel, maar je moet het toch maar niet nemen want..." Als de mensen me zouden ZIEN lijden dan hadden ze me direct geholpen. Maar ik heb hier al een enorm lef om hier zoiets aan het openbaar aan jullie te zeggen, want ik weet dat ik haast nooit of door zeer weinigen aanvaard zal worden. En de menselijke betweterigheid, maakt me dan NOG is depperesiever(!!) Drugs is WAT ik ben. Het is mijn persoonlijkheid en als ik me beschrijf komt het woord toxicomaan aan bod omdat IK dat ook BEN. Maar hoe dan ook..MEN kan kiezen: tenzij geeft men men wat ik wil (!en ben) en word ik (eindelijk) gelukkig of MEN helpt mij niet, laat me in men kwelling achter en ik haal dan hoogst- waarschijnlijk de 18 nog niet eens. En het is zielig om te sterven als 'niks' of 'niemand' Indien je dan toch je commentaar, of negatieve kritiek vrij wilt (of je medelijden..) dan kun en mag je me altijd een e-mail sturen naar: adcde_azerty@hotmail.com

Bedankt voor je inbreng.