|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Bru
Remote Name: 15.203.137.76
Date: 27-05-06
Hi all, Het is al een eeuwigheid dat ik hier nog eens iets neergeschreven heb, wel kom ik op regelmatige basis nog eens piepen en inderdaad, I've to admit... onder één of ander pseudo pik ik er een getuigenis uit van iemand waarmee ik dan offline, of althans buiten dit forum verder correspondeer.Het is verre van m'n bedoeling om hier te komen stoefen of pochen over hoe goed het nu wel met me gaat. Op regelmatige basis denk ik terug aan de tijd van toen....zonder heimwee, zonder zelfbeklag of medelijden. Nu iets meer dan twee jaar geleden liet ik me opnemen naar aanleiding van m'n drankprobleem, vrijwillig ..al drong het zich op. Het leven .... was geen leven meer ! Dankzij m'n toenmalige vriendin, de steun van m'n dokter en het weinig inzicht dat me op dat ogenblik nog resteerde verbleef ik 7 weken in een gesloten instelling om af te kicken. Deze 7 weken leken me op dat ogenblik een eeuwigheid, en naief als ik was dacht ik dat dit verblijf waarschijnlijk al, of toch veel van m'n problemen zou oplossen. Nooit had ik toen gedacht dat dit nog maar het begin zou worden van een nieuwe tocht, soms rechtdoor, soms met omwegen. Als ik er vandaag terug over nadenk dan heb ik nog geen enkel ogenblik spijt gehad van deze onderneming, stoppen met drinken......zeer zeker de beste beslissing van heel m'n leven. Veel moet je alleen doen, de therapeuten, AA, lotgenoten, toenmalige vriendin en zelfs "het treintje" (Zelfs al bleek m'n instapkaartje op zeker ogenblik niet meer geldig te zijn) hebben me enorm geholpen, maar het grootste werk kwam van ons, m'n HM en mezelf. Vandaag schijnt er alle dagen zon, .... niet kwaad in een landje zoals Belgie hé :-) Door deze inbreng wil ik alleen maar de boodschap meegeven aan alle startende "stoppertjes" dat het zeker geen easy weg is, maar dat het zeker de moeite loont. Er zijn veel ogenblikken geweest tijndens het "afkicken" dat ik het niet meer zag zitten, dat ik dacht, hmmm....is het dat....leven zonder alcohol. Het is maar met de tijd dat je gaat beseffen waar de verschillen liggen. Zoals velen van ons had ik de neiging om depressief te zijn. Ik had veel ideeen, maar bracht nooit iets ter uitvoering. Ik dacht dat ik best grappig was, dat ik de leukste thuis was.......m'n omgeving dacht daar terrecht anders over. Maar zolang er alcohol in het spel is zie je dat niet. Het is NOOIT te laat om eraan te beginnen, nu vandaag twee jaar later heb ik een fantastisch leven, ik ben nog steeds een alcoholist, en zal het steeds blijven.......maar ZONDER lukt het leven definitively een stuk beter. Zonet kocht ik een vierkantshoeve in the middle of nowhere met een grote lap grond en de nodige neerhofdiertjes. Een droom die ik "DROOG" zeker noiit had kunnen verwezenlijken. Het volgende project ligt ook reeds gedeeltelijk op tafel, met een aantal lotgenoten willen we op tweemaandelijkse basis 3 of 4 mensen opvangen om onze ervaring te delen. Niet echt een rustoord, eerder een bewustwordingscentrum voor wat het leven allemaal te bieden heeft.....zonder alcohol. Gisteren zat ik in de pletsende regen, met m'n knieen tot in de modder (Naar het schijnt goed tegen rheuma) maar 'savonds was ik zo tevreden over m'n werk. Ik voelde me leven....in tegnstelling to vroeger ... Ik ben nooit zo'n goede schrijver geweest maar wil gewoon meegeven dat een leven zonder alcohol zeker de moeite loont