|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Pluim
Remote Name: 80.100.215.117
Date: 13-05-06
Dag Allen. Ik wil jullie vragen om advies en om jullie ervaringen. Jullie zijn inmiddels een beetje op de hoogte dat mijn relatie bijna naar de filistijnen is. Nu is het echter zo dat ik nog nooit zo mijn probleem erkend heb en ik heb er nog nooit zo graag iets aan willen doen. Toch is een en ander inmiddels scheef gegroeid in onze relatie, wat mede door de alcohol zal komen, maar ik kan me toch niet zomaar laten uitschelden (op momenten dat ik niet drink of net gedronken heb) als 'vuile alcoholist'? Nu weet ik dat dat in een ruzie gebeurt, maar ik ondervind hierin echt totaal geen steun, eigenlijk alleen maar tegenwerking. Hij heeft me al vaak gezegd dat hij me hierin niet meer kan steunen en ik weet eigenlijk wel zeker dat we nog van elkaar houden, maar ik vraag me af of er al te veel gebeurd is om alles nog weer op het juiste spoor te krijgen, wat betreft de relatie dan. Gelukkig ben ik nu vrij rustig, maar ik laat me toch niet zomaar alles zeggen? Ik snap best dat ik nu een tijdje aan de beurt ben om te slikken, maar ik vraag me af of een soort van 'gelijkwaardige' relatie daarna nog wel mogelijk is.......... Mijn vriend is nogal koppig en geeft niet gauw zijn fouten toe. Op zich kan ik dat dus wel. We hebben allebei wel nogal een sterk karakter (misschien vreemd uitgedrukt, maar ik weet niet hoe ik het anders moet zeggen). Het lijkt me verschrikkelijk om hem kwijt te raken, maar ik besef nu wel dat ik me niet meer alleen afhankelijk wil opstellen en ik besef nu dat ik zelf ook een keuze heb (net als bij het wel of niet drinken). Helaas weet ik niet goed welke keus te maken, met of zonder hem.............deze ruzie constant is ook niet goed, maar misschien gaat dat over. We denken nu beide na over het wel of niet doorgaan met de relatie, maar hoe??? Vertel me jullie ervaringen a.u.b. Groet, Pluim