[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ]

Re: volhouden

Name: Pinky
Remote Name: 83.134.73.77
Date: 10-04-06

verhaal

Dag Snuffer...jammer voor jou dat je de klik nog niet gemaakt hebt om te willen of moeten stoppen met alcohol....ik vind dit jammer voor jou en niet voor mezelf , omdat ik weet wat een nuchter leven je allemaal kan brengen...voor ik bij AA was heb ik wel honderden keren geprobeerd om in mijn eentje te stoppen...smorgens als mijn lichaam nog verzadigd was met alcohol beloofde ik mezelf (en ook mijn partner dat het nu echt de laatste keer geweest was, dat ik geen drup alcohol meer zou aanraken) om dan diezelfde avond ( of soms pas 1 of 2 dagen later) toch weer met de nodige portie op in bed te liggen ...opnieuw teleurgesteld in mezelf, walgend van mezelf omdat ik een mislukkeling was die zelfs nog niet kon weerstaan aan dat tweede (en volgende) glaasjes alcohol...op dat ogenblik kende ik de AA al , door mijn moeder die ook alcoholiste is en al ongeveer 10 jaar naar de AA ging en droog was...maar ik had het gevoel dat die AA niet voor mij was...zo erg was het met mij toch nog niet?...ik ploeterde dus maar voort in mijn eentje...op een keer stond ik op het punt om alles te gaan verliezen , mijn vriend met wie ik al elf jaar samenwoonde, onze eigen samen aangekochte woning, en mijn werk . ...Ik ging toen op zoek op het internet naar informatie om een inplanting te laten doen...en kwam per toeval uit op een mailgroep...van allemaal alcoholisten waarvan de meesten naar AA gingen...het onthaal was hartelijk en warm...ik voelde me er thuis...niet meer aangevallen omwille van mijn zwakte de alcohol niet te kunnen weerstaan...zij wisten waar ik het over had, als ik schreef hoe moeilijk het was...ze moedigden mij aan om naar AA te gaan...maar daar wilde ik nog steeds niets van weten....zo erg was het met mij toch nog niet?...toen vroeg me iemand en ik ben die persoon nog altijd dankbaar (en ik schrijf dit met tranen in mijn ogen van ontroering) HOE DIEP IK DE BODEM VAN MIJN PUT WILDE HEBBEN vooraleer ik het nodig vond iets aan mijn alcohol probleem te gaan doen....wilde ik wachten tot ik alles echt kwijt was wat ik dreigde te verliezen...of wilde ik Nu iets aan mijn probleem doen...dat heeft bij mij de klik gegeven...enkele dagen later heb ik naar AA gebeld...en diezelfde week nog naar mijn eerste vergadering geweest...was het onthaal in de mailgroep hartverwarmend dan was het in de live-AA-groep pas echt thuiskomen...toch heb ik het niet van de eerste keer gered..na 7 maand ben ik hervallen...en gelukkig onmiddellijk weer de draad terug opgenomen...terwijl ik die eerste 7 maand nog regelmatig dacht aan een lekker glaasje wijn bij het eten (ik dronk niet alleen omwille van de roes, maar soms ook gewoon omdat ik het lekker vond, zoals bij het eten) heb ik na mijn herval aanvaard dat dit niet meer voor mij was weggelegd...ik heb aanvaard dat ik niet kan drinken en stoppen als IK het wil, de alcohol is dan baas over mij...sinds ik dit aanvaard heb is het een stuk gemakkelijker...maar dat wil niet zeggen dat ik niet meer in de verleiding kom...maar het is nog slechts een flits onmiddellijk gevolgd door de gedachte dat ik niet kan drinken, dat het voor mij niet is weggelegd...ik ben al vaak mensen tegengekomen die er niet in slaagden om van de eerste poging droog te blijven...ik denk dan altijd terug aan mijn eenzame pogingen om te stoppen...de zoveelste teleurstelling als het weer niet was gelukt...ik vind het jammer voor jou maar ik geloof ook (en dit is mijn persoonlijke overtuiging ) dat de peer pas van de boom valt als ze rot is...wanneer dat voor jou zal zijn kan ik niet weten ...misschien vandaag nog ,misschien pas binnen enkele dagen , weken , maanden of jaren.…..wat ik je ook nog wilde vertellen is dat ik behalve mijn alcohol verslaving nog verschillende andere psychische problemen heb…daarvoor bezoek ik op regelmatige basis een psychiater, die samen met mij werkt aan deze problemen…ik werk hier al een tijdje aan maar dit schijnt een werk van lange adem te zijn…gelukkig ben ik nu droog want als ik dat niet was hoefde ik aan die andere problemen zelfs niet te beginnen…ik hoop dat wat ik geschreven heb voor jou niet al te moraliserend overkomt…het is geschreven vanuit mijn hart…tot mails, Martine


Bedankt voor je inbreng.