|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: ANO
Date: 27-03-06
Dag Pat. Op een dag ben ik gestopt met drinken omdat mijn lichaam niet meer mee kon. Ik dacht dat als mijn lichaam weer hersteld was, dat ik dan nadien weer gewoon kon drinken. De ernst van mijn ziekte was echter zodanig dat ik zelfs geen alcoholarm bier mocht drinken. Vervolgens ben ik op aanraden van de dokter naar AA gegaan en daar wist men mij de goede raad te geven om "alleen vandaag" niet te drinken. Men had het ook over een ontzettend grote berg patatten, die men als huisvrouw in heel haar leven te schillen heeft, Die ongelooflijke grote berg is niet te overzien, wel het hoopje wat men slechts op één dag te schillen heeft. Dat van die berg patatten begreep ik wel en toch heb ik een heel jaar lang binnen in mij steeds weer dezelfde zin moeten wegduwen: "Nooit meer". De eeuwigheid scheen mij opeens ook angst in te boezemen, zelfs als zou ik in de hemel terecht komen, maar dat "eeuwige" dat "nooit meer", dat leek mij iets zo abstract. Ik kon daar geen weg mee. Een heel jaar lang heeft dat in mijn hoofd rondgetold, ik wist wel wat ze bedoelden met die berg patatten, dat ik alleen maar de hoeveelheid van één dag hoefde te schillen, maar ik kreeg de gedachte “nooit meer” niet uit mijn hoofd. Ik ben echter naar AA blijven gaan, want ze hadden me reeds van eerste dag volgende zin gezegd en die was me blijven hangen; "komen, blijven komen en ge zult er komen" en kijk; op een dag had ik geen last meer van "nooit meer". Ik ben dan het gezegde" alleen vandaag" ook stilaan kunnen kunnen toepassen in andere zaken en dat gaf mij een ongelooflijke kalmte. Niets moest meer, ik hoefde alleen maar die berg van vandaag te schillen. Het is me intussen op die manier al heel wat jaartjes gelukt om nuchter te blijven en alleen de zaken van vandaag aan te pakken. ANO