|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: meisje
Date: 21-03-06
Hallo iedereen! Ik heb al een tijdje geleden mijn verhaal eens op dit forum verteld. Ik moet zeggen dat het met mijn vader een tijdje veel beter is gegaan maar de laatste tijd duiken er toch weer dingen op die vraagtekens doen ontstaan bij mij. Is het normaal dat er in het begin van het stoppen met alcohol een verbetering ontstaat die eigenlijk fenomenaal is en dan ineens na een zestal weken stagneert? Mijn papa heeft zo een metamorfose ondergaan, ongelofelijk!! Ik heb het hier nog verteld. Maar hij heeft dus zijn eerste 'uitschuiver' gemaakt begin deze maand. Wat voelde ik me bedrogen en zoveel verdriet en ook paniek! Schrik dat het allemaal weer ging beginnen! Ik, maar ook mijn mama en zus hebben geprobeerd om dit als een eenmalig feit te bekijken en met volle moed er de volgende dag tegenaan te gaan. Met in ons achterhoofd dat dat voor mijn papa ook zo was. Nu heb ik hem vandaag aan de telefoon gehad en ik had - hoe raar ook ineens het gevoel dat hij gedronken had. Twijfels, schuldgevoelens wisselen elkaar af. Zondag zijn we bij hem geweest omdat het vaderdag was, en ondanks alles (drank en overspel van 3 jaar) blijft hij mijn papa en wilden we hem toch heel graag zeggen dat we van hem houden. Rook ik nu een drankgeur? Ik weet het niet zo goed....Vanavond heb ik erover mijn mijn vriend gesproken en ook hij heeft de geur geroken en wist niet goed wat hij ervan moest denken en daarom heeft hij er ook niets van gezegd tegen mij. Ik zei hem dat ik echt het gevoel had dat papa terug aan het drinken is en toen zei hij dat hij dit weekend in de kelder een doos had gezien met een fles jenever in;....Er zijn zoveel kleine dingen die stillekes terug de kop opsteken: zijn huiduitslag is ineens weer terug, ik zie hem weer veel krabben en er zijn weer wondjes op zijn armen en benen. Komen al die symptomen nu zo snel terug en ruik je het als iemand jenever heeft gedronken? Wat kan ik doen? Ik heb er echt zoveel verdriet over, echt waar....die machteloosheid is verschrikkelijk.... Ik wou jullie mening hierover echt ne keer weten, gewoon al maar om de bevestiging te krijgen dat hij weer begonnen is. Volgende week moet hij weer naar de dokter om bloed te trekken, denk je dat zij dat terug kan zien in zijn bloed? Zoveel vragen, schuldgevoelens,teleurstelling, verdriet maar toch nog altijd een onvoorwaardelijke liefde en 'koppigheid' om mijn papa terug te krijgen!! Wat moet ik toch doen???