|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Dexter
Date: 19-02-06
Ik zit met een enorm wrang schaamtegevoel. Van bij het opstaan tot het slapengaan loop ik te piekeren over mijn vroeger gedrag. Ik heb me -iedere keer als ik wat drank ophad- belachelijk en kinderachtig gedragen, op café ronduit zeveren en een grote bek opzetten. Nu ben ik, dankzij AA, een poosje nuchter maar de flashbacks komen constant in alle hevigheid opzetten. Ik vrees dat ik voor de rest van mijn dagen met dat schaamtegevoel zal moeten verder leven. Ik schuw momenteeel zoveel mogelijk menselijk contact omdat ik in het verleden een modderfiguur geslagen heb. Weet er iemand raad hoe ik het moet aanpakken om het verleden te laten voor wat het is? Psychotherapie misschien? Nu slik ik nogal wat kalmeringspillen maar dat lijkt me op termijn ook geen oplossing. Het komt er op neer dat ik niet kan genieten van de huidige momenten omdat ik in het verleden leef en bang ben voor mijn toekomst (ik heb nl. van mijn leven een psychologische puinhoop gemaakt, ik ben + 50 jaar en tracht dan nog maar eens om u een ander imago aan te meten)