|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Bart
Date: 18-01-06
Dag mannen - en vrouwen natuurlijk ook. Het zal jullie misschien niet verbazen, maar ik heb het moeilijk. Ja, de eerste keer dat ik een stoppoging onderneem dat ik me voorgenomen heb alles van mijn lijf te schrijven. Sinds enkele dagen ben ik weer nuchter, na vorige week m'n goede resultaat te hebben gevierd voor m'n examens psychologie. ('t Zat er aan te komen, hé) Wie hervalt er al eens niet? (Kon toen mijn enige troost zijn) Toch jammer, maar bon, we moeten verder,hé. Waarom heb ik het dan moeilijk zul je zeggen. Wel de situatie is deze op het moment : M'n vrouw heeft vandaag een evaluatie op haar werk, en ze belde me een uurtje geleden dat ze een ENORME promotie heeft gekregen met een enorme loonsverhoging. Zij blij, ik natuurlijk ook. Zo hoef ik me tenminste al geen financiële problemen meer te vrezen met de aankoop van m'n huis en de betaling van m'n inschrijfgelden. MAAR je zal me al voelen afkomen hé. Dat moet gevierd worden. Althans zij heeft me vorige week uitbundig gevierd (met de gevolgen natuurlijk), maar zij zal waarschijnlijk verwachten dat het flesje champagne zal koud staan als ze thuiskomt. Vroeger was dat toch altijd zo. Nu is het zo dat ik weet dat ik dat niet mag doen voor mezelf, maar dan voel ik me zo schuldig dat ik het een alledaagse dag voor mij vind en ik niet apprecieer wat voor een gigantische inspanning zij heeft geleverd om die promotie te bekomen. En dat vind ik jammer. Zijzelf zal het niet erg vinden, ze is de goedheid zelve, ze zal er ook nooit zelf naar vragen (drank dan), maar ik denk dat ik mezelf zo'n geconditioneerde respons heb aangeleerd dat ik die niet meer kan afleren. Wat moet ik nu doen. Naar AA gaan vanavond zie ik niet zitten. Zij komt thuis in een leeg huis op voor haar een speciale dag. Dat kan ik toch niet doen. Hoe los ik dit nu het beste op?????? Dilemma!!!!!