|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Van: anne
Date: 26 Mar 2003
Time: 15:00
Hallo, Ik ben een vrouw, thuisdrinkster geweest, en lang gedacht: ik ben er alleen aan geraakt (aan de drank), ik zal er moeten alleen vanaf geraken, niemand kan of hoeft me hier bij te helpen.... Ik herinner me nog als de dag van gisteren de eerste keer dat ik naar een vergAAdering ging. Ik had al telefonisch contact genomen, en die persoon (een vrouw) was bereid me thuis te komen afhalen. Dat heeft ze ook gedaan. Nadien bracht ze me weer thuis. Ik wou het ook niet aan mijn man vertellen, uit schrik voor zijn reactie... Ik had gedaan alsof ik naar een andere les ging, had zelfs een tas met andere papieren en kursussen meegenomen. En toch... ik kwam binnen, hing mijn jas aan de kapstok, en twijfelde nog steeds of ik het zou zeggen. Hij vroeg "Hoe is't geweest?"... Ik antwoordde: "Goed".... en na een paar minuten: "Maar ik ben niet geweest waar ik gezegd heb dat ik naar toe ging". - "Ah?...." - "Ik ben naar de AA geweest" - En toen is hij rechtgestaan, heeft me vastgepakt, een dikke knuffel gegeven en zei "Proficiat!" (Hij vond al dat ik de laatste tijd zo raar deed, was bang dat ik aan de drugs was of zoiets...) Ik zal dat korte gesprekje nooit vergeten denk ik, dat heeft op mij enorme indruk gemaakt. En nu, dikke 5 jaar later, kan ik uit ervaring zeggen dat ik al een paar keer iemand heb tegengekomen op een vergAAdering die ik kende van vroeger (leerkracht van m'n kinderen o.a.) , en telkens heb ik daar hetzelfde gevoel bij: ik ben blij dat die persoon die belangrijke stap gezet heeft, en nu eindelijk kan geholpen worden. Meestal wist ik trouwens niet dat er een alcoholprobleem bestond bij hun. - Dit om maar te zeggen dat je écht niet bang moet zijn om bekenden tegen te komen, we zijn daar allemaal met hetzelfde probleem, en alles blijft binnenskamers. - Ik weet natuurlijk niet of je ondertussen die o zo belangrijke, moeilijke stap gezet hebt, maar ik wens je veel moed. Doen!