Alcohol in het verkeer: wie geluk heeft, loopt tegen de lamp

Vandaag opnieuw een uitgebreid artikel in De Standaard, recidivisten die van de politierechter een cursus ‘alcohol in het verkeer’ opgelegd krijgen.

Een tiental cursisten zitten in totaal 20 uur samen, alle leeftijden en categorieën, meer mannen dan vrouwen. De conclusies gehoord op het einde van de cursus:

‘Was alcohol een drug die vandaag nieuw op de markt kwam, dan zou hij ongetwijfeld meteen illegaal zijn’

‘Wat ik niet begrijp’, zegt I., veertiger en vader, ‘is dat we volgens de wet nog altijd iets mogen drinken. Maar waar de grens precies ligt, dat moeten we zelf inschatten. Dat is toch belachelijk? Voer dan toch gewoon nultolerantie in.’

‘Mocht een dronken chauffeur mijn dochters omverrijden, ik maak hem kapot.’
‘Hangt ervan af. Twee promille vind ik erover. Vanaf dan maak ik ’m ook kapot.’

‘Als ik er eentje drink, drink ik er nog een, en nog een…’

‘Ik heb er wel iets aan gehad’, zal T. achteraf mailen. ‘Maar dat is dan toch vooral omdat ik de switch al had gemaakt. Dat is het geluk van tegen de lamp lopen: je wordt wakker geschud. Al geldt dat niet voor iedereen. Voor de mensen die hun gedrag nog niet bewust hebben aangepast, vrees ik dat de cursus niet het verschil maakt.’