God in AA

Duizenden jaren geleden hadden de mensen geen uitleg voor gelijk wat.
Voor iets wat ze niet begrepen werd dan maar een “God” bedacht.
God van de donder, zee, licht, dieren, reumatiek, hopeloze gevallen, enz.
Met de eeuwen verdween de onwetendheid grotendeels en werden veel Goden naar het Godenrijk gestuurd.
Op zeker ogenblik vond Abraham dat zoveel Goden enkel maar verwarring bracht en ging hij over op één God die voor alles diende.
Hier in het Noorden echter bleven de bewoners sterk vasthouden aan hun Goden en bleef hun aantal ook nog groot.
Amerika werd ontdekt en veel bewoners van hier trokken met hun Goden de grote plas over.
In de jaren 30 waren er twee alcoholisten die plots het licht hadden gezien en de God van AA schiepen. Die God doet het in AA kringen nog altijd goed en zal daar nog wel zen tijdje furore maken tot ze ook dat probleem wetenschappelijk hebben opgelost en de AA God naar de Godenhemel kan.

Wat is AA?

Woorden kunnen de schoonheid van een boom nooit tot uitdrukking brengen.
Wie deze schoonheid wil leren kennen, zal hem met eigen ogen moeten zien.

Taal kan de schoonheid van een melodie niet verwoorden. Wie deze schoonheid wil ervaren, zal er met eigen oren naar moeten luisteren.

Zo is het ook met AA gesteld: het kan alleen door directe ervaring begrepen worden.

wat volgens:
Jan…

Voltaire

Op een dag leer je het subtiele verschil kennen,
tussen een hand vasthouden en een ziel ketenen.

Dan leer je dat liefde niet betekent : leunen
en dat gezelschap niet betekent : veiligheid.
Je ontdekt dat een kus geen contract is,
en een cadeau geen belofte.

Je begint je nederlagen te accepteren met je hoofd omhoog, en je ogen open.

Je leert te vertrouwen op vandaag om mee te werken
omdat morgen te onzeker is voor plannen.

En na een poos leer je dat zelfs zonneschijn je verbrandt
als je er te veel van krijgt.

Dan wordt het tijd om je eigen tuin te beplanten
en zorg te dragen voor je eigen ziel
en wacht je niet langer op wonderen van buitenaf.

En dan weet je dat je écht kunt volhouden
en dat je écht sterk bent
en dat je echte waarde hebt
en je leert, en je leert …

Bij ieder afscheid leer je.

Van een goede vriend:

Uit je kwade Dagen
Genoeg Nuchterheid
Overhouden
om in je goede Dagen
niet Overmoedig
te worden
&
uit je Goede Dagen
genoeg Warmte
bewaren
om in je koude Dagen
niet Overmoedig
te geraken

Gedachte

“Bewonder deze dag,
Want hij is het leven,
Het leven zelf van het leven.
In zijn korte tijdspanne ligt alles besloten
De hele werkelijkheid, de hele echtheid van het bestaan,
Het zalige geluk van de groei,
De heerlijkheid van de daad,
De glorie van de macht…

Want gisteren is slechts een droom
En morgen slechts een visioen
Maar het heden, goed beleefd,
Maakt elk gisteren tot een droom van geluk
En elke morgen tot een visioen van hoop.

Daarom: beleef deze dag met vertrouwen.”

(Spreekwoord uit het Sanskriet.)

Desiderata

Wees kalm te midden van het lawaai en de haast en bedenk welke vrede er in stilte kan heersen.

Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen.

Zeg de waarheid, rustig en duidelijk en luister naar anderen, ook zij hebben een verhaal te vertellen.

Mijd luidruchtige en agressieve mensen, zij belasten de geest.

Wanneer je je met anderen vergelijkt zou je ijdel of verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf.

Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen, blijf belangstelling houden voor je eigen werk, het is een werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd.

Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen want de wereld is vol bedrog, maar laat je niet verblinden voor de bestaande deugd, vele mensen streven hogere idealen na, en overal is het leven vol heldendom.

Wees jezelf, veins vooral geen genegenheid, maar wees evenmin cynisch voor de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als gras.

Volg de loop der jaren met gratie, verlang niet naar een tijd die achter je ligt.

Kweek geestkracht aan om bij onverwachte tegenslagen beschermd te zijn, maar verdriet jezelf niet met doembeelden.

Vele angsten worden uit vermoeidheid of eenzaamheid geboren. Leg jezelf een goede discipline op maar wees lief voor jezelf, je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren, je hebt het recht om hier te zijn, en ook al is het je wel of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het ontvouwt, en zo is het goed.

Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat hij moge zijn en wat je werk of je aspiraties ook mogen zijn, hou vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven.

Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit nog steeds een prachtige wereld. Wees voorzichtig. Streef naar geluk.

Baltimore, St.-Pauluskerk 1692.

Kater

Kater en niet gedronken

Hallo, ik had nooit een kater als ik dingen deed die ik lollig vond, wel als ik deze tegen mijn zin in deed… Ook had ik moeite met me te uiten. Geen zinnig woord kwam over mijn lippen, eerst moest er al gewikt en gewogen worden, ontdaan van taalfouten en dan maar wachten op het juiste moment dat nooit kwam. Dat leverde spanningen op en een enorme kater alsof ik gedronken had was het resultaat. Ik had in het begin dan ook een AA groep nodig waar ik me erg veilig voelde. De grootste kater van een week heb ik opgelopen toen ik voor het eerst voorlichting ging geven. Ik werd geconfronteerd met een dertigtal specialisten op het verslavingsgebied terwijl het aanvankelijk ging om één of twee personen. Ik werd dus voor het blok gezet. Dit heeft mijn angst alleen maar versterkt te praten in het openbaar en ik heb een week lang met het gevoel van een kater rond gelopen van hier tot Tokio… Wat ik wil zeggen is dat ik hieruit heb geleerd niet te veel en te vaak andermans zin te doen wanneer ik daar zelf door in de problemen dreig te komen en dat kan van alles zijn… Op tijd tegengas geven en duidelijk zijn daar is niets mis mee…
Groet R.

Controle

Gecontroleerd gebruik – sociaal drinken.
Dit is de grote vraag: zal ik ooit nog op een ‘normale’ manier kunnen gebruiken waaraan ik verslaafd ben?
Mijn persoonlijke mening is vrij eenvoudig: Neen.
Vorige week hoorde ik een geleerde prof verbonden aan een gekende ontwenningskliniek vertellen dat er voor een alcoholist een kans van 2 op 100 zou zijn om ooit nog sociaal te kunnen drinken.
Hij vertelde er bij dat hij een vergelijking mee gaf om duidelijk te maken wat dit wil zeggen.
Je neemt een geladen revolver met cilinder van zes patronen. Je verwijdert één kogel. Je draait de cilinder goed rond, richt op de slaap en haalt de trekker over. Dit herhaal je nog vier maal. Wanneer je dan nog adem haalt ben je één van de gelukkigen…

Reisgezelschap

Je verwoordt het mooi. En ik weet dat veel AA’ers het zo ervaren. Toch, ik heb er een ander gevoel bij. Dat zit een beetje in mijn dwarse karakter. Ik ervaar de AA meer als een reisgezelschap in een land zonder vaste wegen. We trekken samen op. Onze gemeenschappelijke ervaringen (te beginnen bij Bill en Bob) helpen ons daarbij. Waar we uitkomen? Ik weet het niet. Ik hoef het ook niet te weten. De reis is al boeiend genoeg. Om op reis te gaan moet je wel nuchter zijn. Met een bezopen kop in cirkeltjes lopen leidt tot niets. Ik dwaal soms wat af, ik treuzel soms, soms ga ik wat te snel vooruit en sta ik buiten adem langs de kant en gaan anderen gestaag door, soms sla ik een zijpaadje in, soms denk ik dat ik een stukje af kan snijden. Maar dat alles doe ik zonder drank in mijn lijf. Dat geeft me de kans om van mijn fouten te leren. En fouten maak ik. In tegenstelling tot de bekende ezel heb ik me vaak meermalen aan dezelfde steen gestoten.

Ik weet niet of ik zonder de AA kan. Ik denk er pas aan als mensen het me vragen of als het gesprek er op komt. Ik zie geen enkele reden om dit reisgezelschap te verlaten. Ik voel me er goed bij. Het zijn mijn soort mensen. Het is net familie. Je kunt ze wel eens niet aardig vinden, maar je kunt niet zeggen nu is het geen familie meer. AA is een deel van me.

Ik ken trouwens ook geen diverser, kleurrijker, eigenzinniger, leuker, boeiender en ontroerender reisgezelschap dan een groep AA’ers.

Veranderingen

‘iets’ veranderen is altijd moeilijk.
Het ligt in de verandering volgens mij, of het nu in de richting van ‘meer’ of ‘minder’ is, dat heeft weinig belang.
In onze groep is dat toch zo.
Bijvoorbeeld de rotaties.
Dat is veranderen hé, maar probeer eens de manier van roteren te veranderen, het zal niet lukken. Meer roteren, minder, rapper of trager, eender wat veranderen, wel het lukt niet.
Als dat bij ons zo is, en dat is blijkbaar bij jou ook zo, dan hebben ze misschien nog gelijk ook. Is veranderen wel nodig?
Volgens mij heeft dat allemaal te maken met het beroemde ‘groepsgeweten’ in AA. Niet lang geleden hadden we hier ons klein onderzoek, toen ik mijn vraagje stelde of we niet wat meer bekendheid zouden geven aan het bestaan van ons groepje. Je ondervond zelf direct de weerstand tegen mogelijke verandering. Voor sommigen was het OK. Andere stelden voor het niet te doen. Nog andere om het te laten zoals het is.
Resultaat: er is niets verandert :).
Ik ben bijvoorbeeld in een dienst.
In de vier jaar dat zo’n dienst duurt één ding veranderen noem ik een succes. Ik heb zo een klein zaakje kunnen bereiken. Dat zaakje was rond na een jaar of twee, en ik ben niet overmoedig geworden, ik deed geen ander voorstel meer binnen de dienst.
In onze eigen groep probeer ik al vijf jaar dat een nieuweling het boekje ‘nuchter leven’ zou krijgen wanneer hij zijn eerste stap gedaan heeft, en ik ben er nog niet in gelukt. Zo om het jaar breng ik dat eens naar voor, telkens zijn er een hele boel tegenargumenten tegen deze verandering (de belangrijkste dat zijzelf het ook niet kregen indertijd, hihi) en telkens leg ik mij neer bij de mening van de meerderheid.