|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: DeMo
Date: 06-10-07
Weet je wat uitzichtloos is? Begin 40 zijn, terminale ziek waar alles aan is geprobeerd en je wacht op de dood als verlossing. Het is wel realiteit. Is een vriend van me. We wachten al een paar dagen op het verlossende telefoontje. Wil jou problemen niet baggetaliseren, maar het kan altijd erger. Denk dat vele op het forum je veel verdrietige verhalen kunnen vertellen over hoe het nog beroerder kan. Dat verkloten van een huwelijk,de baan, verliezen van een overvloed aan aardse goederen kan ik je nog wel het een en ander van vertellen. Ik heb een periode meegemaakt dat ik het liefst onder de brug wilde gaan zitten met een fles drank en mezelf heel zielig vinden. Met een overdosis zelfmedelijden zo een laag punt willen bereiken alleen maar om een ander een schuldgevoel te laten krijgen. Zodat men je dan vanwege hun schuldgevoel uit de stront trekt en zorgt dat je leven weer rooskleurig wordt zonder dat je daar in je fantasieen veel voor hoeft te doen. De realiteit: Dat schuldgevoel krijgt niemand, sterker nog die gaan door met hun leven en staan geen seconde stil met wat jij hoopt dat ze doen. En je zal er verrekes veel zelf voor moeten doen. Eerste stap: uitzichtloos is het niet altijd. Haal het beschermhoesje van de lens van de camera. Kijk dan nog eens. probeer dan een sprankje licht in de tunnel te zien. Vergeet niet, dat als je in een put dreigt te vallen, er altijd mensen zijn die je er uit willen trekken. Als je blijft schreeuwen dat je valt en geen moeite doet om er uit te klimmen, laten ze je op een gegeven moment ook daadwerkelijk echt vallen. Kop op, kin omhoog, geef de moed nooit op! Nooit!