[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ]

Re: zoon

Name: frank
Date: 21-08-07

verhaal

Tonic, het valt mij vaak op hoe hard men hier is in de reacties wanneer het gaat om de naaste van een verslaafde, terwijl, als het over ons zelf gaat als verslaafde, wij elk schouderklopje kunnen gebruiken. Zelfs bij een herval zegt men hier - en terecht - niet getreurd, sta weer recht en herbegin. Maar als het over iemand uit de omgeving gaat : laat hem zijn eigen vuiligheid opkuisen enz. Ik was al meer dan 43 toen ik eindelijk wilde toegeven dat ik machteloos stond tegen de alcohol, ofschoon ik dat al lang wist. Ik ben blij dat niet iedereen mij ondertussen had laten vallen. En ook met volgende mening sta ik hier allicht alleen : volgens mij is er meestal ook een dieper liggende oorzaak voor verslavingsgedrag, naast het verslaafd zijn zelf. En natuurlijk lost dat verslavingsgedrag niets op, integendeel, het verergert alleen maar de toestand. Maar zo lang je verslaafd bent, brengt het drinken (of in het geval van je zoon de drugs) wel tijdelijk soelaas. Een verkeerd soelaas, geen oplossing, enz. dat weet ik wel. Maar het is en blijft een vlucht van iets in iets. Ik druk mij allicht moeilijk uit, maar wat ik wil zeggen is : naar mijn bescheiden mening zou ik mijn zoon laten weten dat ik er ben van zodra hij er iets wil aan doen en niet, zoals je nu gezegd hebt van zodra hij volledig clean is. Want als hij de weg wil afleggen, zal hij alle steun nodig hebben. Zal maar weer tekenen met paster Frank zeker ?


Bedankt voor je inbreng.