|
[ Inhoud forum | Volgende | Vorige | Terug ] |
Name: Mike
Date: 06-08-07
Dank jullie voor jullie toelichting. Ik besef dat het voor het leven is dat ik niks mag drinken. Vijf jaar terug ben ik 4 maanden gestopt, en in een moment van euforie, nam ik toch een pintje. Ik was overtuigd dat ik het "sociaal" kon aanpakken. Maar,... binnen géén tijd was ik terug vertrokken. Ik las hier ergens dat een mevrouw moeite had dat ze niet eventjes sociaal kon drinken. Ik dacht, ach, wees fier dat je kan zeggen, "ik drink niet!" Nu ik tijdens etentjes of feestjes enz,... zie hoe mensen veranderen na een paar drankjes, denk ik, ben ik gelukkig dat ik niet zo dwaas meer doe! Ik ben zo gelukkig dat ik s'morgens niet verplicht meer ben te drinken, me niet meer slecht voel. Mijn gezicht is terug normaal, geen rode en gezwollen ogen meer, en geen stinkende dranklucht waar ik de lucht mee bezoedel. Ik was bang dat ik mezelf zou verliezen of niet meer zou functioneren door te stoppen met drinken, maar toch miste ik de Mike van vroeger. En eigenlijk heb ik me niet echt hoeven aan te passen. Ik voel me opperbest en ieder, die me allang niet meer zag, zegt me wel dat ik ben veranderd in het voordeel. Velen wisten niet dat ik zoveel dronk. Voor ik het huis uiting had ik al vier pinten binnen, probeerde het te verdoezelen met muntjes te eten. En dan hopen dat ik vlug terug was om verder te drinken. Ik werd meer en meer geïsoleerd. Overal waar ik kwam had ik wel ergens in mijn wagen ofzo bier weggestopt voor in geval van nood. Het was geen leven meer. Ik verafschuwde mezelf dat ik zo zwak was van karakter, al was ik dit volgens mij niet. Dat was mijn troef om te stoppen, mezelf terug in handen krijgen en niet dat alcohol mijn leven zou bepalen. Ik belde naar een hulp nummer uit de gouden gids voor verslaving. Die man die ik aan de lijn had vergeet ik nooit of nimmer, ook een alcoholist die gestopt was! Tien uur s'morgens en al 7 of 8 pinten binnen, vertelde ik geheel mijn verhaal. Na één uur gebabbel legde ik de telefoon neer en trok naar de ijskast. Nam een pint en dronk ze in één keer leeg en gooide ze kapot. En dat was het, nadien heb ik enorm afgezien, ikzelf dacht dat ik het niet ging halen, maar ging nog liever dood dan zo te blijven leven. En nooit of te nimmer wil ik dit nog ooit meemaken. Die sleur is zo in mijn geheugen geprent dat ik walg als ik aan die tijd terug denk. Voor ieder die de stap wil zetten om te stoppen, wees fier op jezelf, héél fier, want het is een enorme strijd, alleen al om die stap te zetten, maar het loont de moeite! Groetjes Mike